Zywot Stanislawa Papczynskiego

wa˛tpliwie nalez˙ ał Papczyn´ ski, a takz˙ e Kraus, któremu równiez˙ opóz´niono s´wie˛cenia. Natomiast współbrat Papczyn´ skiego z pierwszego roku nowicjatu, Wojciech Siewierkowicz, który był mniej zdolny, złoz˙ ywszy s´luby 10 wrzes´nia 1656 r., juz˙ 28 grudnia 1658 w czasie pobytu w Podolin´ cu otrzymał s´wie˛cenia kapłan´ skie. Poza studiami teologicznymi powodem odłoz˙ enia s´wie˛- cen´ było dla Papczyn´ skiego takz˙ e jego przygotowywanie sie˛ do pracy dydaktycznej, poniewaz˙ w tym czasie wy- kładał retoryke˛ i opracowywał do niej podre˛cznik. Przyszedł wreszcie dzien´ – tak bardzo upragniony przez kaz˙ dego alumna. Nasz bohater miał otrzymac´ s´wie˛cenia diakonatu i kapłan´ stwa. Nie wiemy, jak przy- gotowywał sie˛ do tego dnia, ale wiemy, jak póz´niej kochał swoje kapłan´ stwo, jakim był duszpasterzem. Musiał wie˛c przygotowywac´ sie˛ na swoje spotkanie z Chrystusem-Kapłanem niezwykle z˙ arliwie, a potem stana˛ł przed ołtarzem pełen rados´ci i uniesienia. Stanisław od Jezusa Maryi przyja˛ł diakonat w przeddzien´ s´wie˛cen´ kapłan´ skich, a wie˛c 11 marca, natomiast kapłan´ stwo 12 marca 1661 r. Trzeba było uzyskac´ dyspense˛ od wymaganej prawem kos´cielnym przerwy mie˛dzy s´wie˛ceniami diakonatu i kapłan´ stwa. Dyspensy tej udzielił ówczesny nuncjusz apostolski w Polsce, Antoni Pignatelli (1660-68). Poniewaz˙ Pap- czyn´ ski przebywał w tym czasie w klasztorze w Rze- szowie, a miasto to nalez˙ ało do diecezji przemyskiej, s´wie˛cił go miejscowy ordynariusz rytu łacin´ skiego bp Stanisław Sarnowski (1658-77), który rezydował na wzór swoich poprzedników, nie w pałacu biskupim w Przemys´lu, lecz w swojej rezydencji w Brzozowie, gdzie znajdowała sie˛ kolegiata i kos´ciół. Tam włas´nie – w Brzozowie – Stanisław od Jezusa Maryi Papczyn´ ski został wys´wie˛cony na kapłana. 42