Zywot Stanislawa Papczynskiego

członkami zgromadzenia, ale tworzyli z nim wspólno- te˛ rodzinna˛ i uczestniczyli w jego dobrach duchowych. W tym samym roku zmarł s´w. Józef Kalasanty, prze- powiedziawszy odrodzenie swojego dzieła, co tez˙ na- sta˛piło cze˛s´ciowo w 1656 r., gdy Aleksander VII przy- wrócił pijarom prawa zgromadzenia o s´lubach pros- tych, a ostatecznie w 1669 r., kiedy Klemens IX pod- niósł ich do rangi zakonu o s´lubach uroczystych. KORZENIE POLSKIE Juz˙ w 1633 r. król Władysław IV i ksia˛z˙ e˛ Stanisław Lubomirski zaprosili pijarów do Polski. Zakon ten nie dysponował wtedy wystarczaja˛ca˛ liczba˛ nauczycieli, aby móc załoz˙ yc´ swoje placówki w naszym kraju. Jed- nak wypadki zwia˛zane z wojna˛ 30-letnia˛ zmusiły pi- jarów w 1642 r. do ucieczki z Moraw i schronienia sie˛ w Polsce. Cze˛s´c´ ich udała sie˛ wówczas, na za- proszenie Władysława IV, do Warszawy, a cze˛s´c´, na zaproszenie ksie˛cia Lubomirskiego, do jego dziedzicz- nych dóbr w Podolin´ cu na Spiszu. Papczyn´ ski wsta˛pił do pijarów w 1654 r., gdy juz˙ posiadali te dwie pla- cówki na terenie Polski. Pijarzy otworzyli szkołe˛ w Warszawie przed 1648 r. Prowadzili tam najpierw szkołe˛ elementarna˛, a póz´- niej równiez˙ gimnazjum. W 1656 r., w czasie walk ze Szwedami, ich szkoła, klasztor i kos´ciół zostały spa- lone, ale juz˙ w roku naste˛pnym rozpocze˛to ich od- budowe˛, która została ukon´ czona po traktacie poko- jowym w 1660. Około 1663 r. otwarto nowe kolegium. Do Podolin´ ca pijarzy przybyli w 1642 r. z domu no- wicjackiego w Leipniku i tu równiez˙ otworzyli nowi- cjat, w którym przebywał w latach 1654-55 Stanisław Papczyn´ ski. W 1643 r. otwarto w Podolin´ cu kolegium z dwiema pierwszymi klasami gramatyki ( infima i me- 33