Zywot Stanislawa Papczynskiego

Problem ten wyjas´nia wzmianka o. Wyszyn´ skiego, który pisze, z˙ e o. Papczyn´ ski w 1699 r. nie wybrał z˙ adnej reguły i pragna˛ł aprobaty Zgromadzenia tylko na podstawie Reguły z˙ ycia . Z tego wynika, z˙ e Norma vitae przedstawiona Stolicy S´ wie˛tej przez o. Joachima była ta˛, która została wydrukowana w 1687 r., w któ- rej nie mówi sie˛ nic o regule s´w. Augustyna. Ojciec Stanisław miał nadzieje˛, z˙ e prokurator generalny otrzy- ma aprobate˛ papieska˛ oparta˛ o Regułe˛ z˙ ycia (przyje˛ta˛ jako „Regula-Constitutiones”), a wie˛c bez akceptacji jakiejs´ innej reguły juz˙ aprobowanej przez Kos´ciół i bez koniecznos´ci przyła˛czania sie˛ do juz˙ istnieja˛cego za- konu. Tak stało sie˛ z jezuitami i z pijarami. Ojcu Kozłowskiemu nie udało sie˛ pójs´c´ ta˛ droga˛ i aby wypełnic´ cel swej misji, był zmuszony zdecy- dowac´ sie˛ na jaka˛kolwiek regułe˛ juz˙ aprobowana˛ i za- dowolic´ agregacja˛ (przyła˛czeniem) marianów do zakonu juz˙ istnieja˛cego. Wybrał wie˛c zakon seraficki, którego duchowos´c´ wydawała mu sie˛ podobna do duchowos´ci marian´ skiej. Pocza˛tkowo mys´lał nawet o przyje˛ciu re- guły s´w. Franciszka, lecz póz´niej, za rada˛ francisz- kanina o. Franciszka Diaza, wybrał Regułe˛ Dziesie˛ciu Cnót Najs´wie˛tszej Maryi Panny, regułe˛, która była juz˙ dostosowana do instytutów me˛skich. Została ona uło- z˙ ona ok. 1501 r. przez bł. Gabriele˛ Marie˛ dla zakonu anuncjatek. Zatwierdził ja˛ w 1502 r. Aleksander VI. Poniewaz˙ reguła ta pozostawała od 1517 r. pod jurys- dykcja˛ Zakonu Braci Mniejszych, o. Kozłowski nie mu- siał zmieniac´ dokonanego juz˙ wyboru zakonu. Nie wie- my dokładnie kiedy, lecz wydaje sie˛, z˙ e we wrzes´niu 1699 r. o. Kozłowski wre˛czył generałowi Zakonu Braci Mniejszych, o. Mateuszowi od s´w. Stefana, pros´be˛ o agregacje˛ marianów do ich zakonu. Ojciec Mateusz odpowiedział pozytywnie na te˛ pros´be˛ i 21 wrzes´nia 1699 r. wydał w klasztorze Ara Coeli oczekiwany przez 131