Zywot Stanislawa Papczynskiego

do jego Reguły z˙ ycia . Mniszki miały ten sam tytuł, nosiły biały habit i odmawiały oficjum o Niepokala- nym Pocze˛ciu. Tymczasem nalez˙ ało czekac´ na wybór nowego papiez˙ a. NAJDŁUZ˙ SZE KONKLAWE Konklawe, które rozpocze˛ło sie˛ 12 lutego 1691 r., przedłuz˙ ało sie˛; było to najdłuz˙ sze konklawe w XVII w. Czekanie bardzo cia˛z˙ yło o. Stanisławowi. Maja˛c duz˙ o wolnego czasu, odbywał poboz˙ ne pielgrzymki do licz- nych kos´ciołów w Rzymie i okolicy; modlił sie˛ na gro- bach s´wie˛tych Apostołów i Me˛czenników. Raz – modla˛c sie˛ przy grobowcu papiez˙ a Innocentego XI, który w 1681 r. udzielił marianom licznych odpustów i stworzył moz˙ liwos´c´ zakładania przy ich kos´ciołach Bractwa Niepokalanego Pocze˛cia (przynajmniej taka była interpretacja bp. Wierzbowskiego) – miał wewne˛- trzne objawienie, z˙ e w czasie odbywaja˛cego sie˛ kon- klawe zostanie wybrany na papiez˙ a kard. Antoni Pig- natelli. I tak sie˛ stało: dawny penitent o. Stanisława z Warszawy został wybrany na Stolice˛ Piotrowa˛ 12 lip- ca 1691 r. i przybrał imie˛ Innocentego XII. W oczekiwaniu na ten wybór o. Papczyn´ ski prze- bywał u Braci Mniejszych w klasztorze Ara Coeli, ale zbliz˙ aja˛ce sie˛ upały letnie pogarszały jego słabe zdro- wie. Musiał z polecenia lekarzy wracac´ do ojczyzny. Pogodził sie˛ z tymczasowym fiaskiem swoich zamie- rzen´ , maja˛cych na celu uzyskanie aprobaty papieskiej dla swego instytutu. Wiosna˛ 1692 r. o. Papczyn´ ski wysłał petycje˛ do Stolicy Apostolskiej. Przedstawił w niej sprawy, które miał przekazac´ papiez˙ owi ustnie. W sierpniu tego roku wysłał do Rzymu druga˛ petycje˛, w której znów prosił Kongregacje˛ o aprobate˛ apostolska˛ dla swego zgroma- 123