93 akt, by tak rzec, zakonotwórczy i fundacyjny, jednakże bardziej o charakterze charyzmatycznym niż prawnym, bowiem w istocie taką naturę ma też Divina visio wyryta w duszy Ojca Założyciela. Skoro więc miała ona dotyczyć ufundowania Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia NMP przez Ojca Stanisława, to także jego akt Oblatio musiał tego dotyczyć i to deklarować. Zestawiając zatem to, co Ojciec Założyciel mówi o swym ofiarowaniu się Bogu i Maryi, z tekstem samego aktu, łatwo można zauważyć, że tych dwóch wydarzeń nie należy od siebie oddzielać. Stanowią bowiem integralną całość jako dar i odpowiedź na niego. Objawiający się Bóg pociesza, umacnia i powołuje Ojca Stanisława do przyjęcia daru, którym jest On sam, na co obdarowany odpowiada właśnie przez całkowite ofiarowanie siebie. W ten sposób już na samym początku została wyrażona istota tajemnicy Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, którą Zgromadzenie Marianów ma czcić i szerzyć: bezinteresowny dar pełni Ducha Świętego i odpowiedź Maryi na ten dar dana również w mocy tegoż Ducha. W jednym ze swoich najważniejszych pism, czyli Założeniu Domu Skupienia [Fundatio Domus Recollectionis], ukazującym same początki założonego przez siebie Zgromadzenia Księży Marianów, Ojciec Stanisławwydaje się sam sugerować taką interpretacje tych dwóch charyzmatycznych wydarzeń ze swego życia, zamieszczając tekst chronologicznie wcześniejszego Oblatio właśnie tam, gdzie w późniejszym Założeniu Domu Skupienia, wydanym w roku 1675, mówi o Divina visio. Czytamy więc jego przejmująco żywe wyznanie dotyczące tego, co wydarzyło się owego 11 grudnia 1670 roku, kiedy oficjalnie został zwolniony ze ślubów prostych i przysięgi wytrwania aż do śmierci u pijarów: [...] ów Boski Majestat zasugerował mi bezpośrednio przed zwolnieniem, abym – gdy z tych [ślubów będę zwalniany] – w tym samym akcie innymi dobrowolnie zobowiązał się wobec Boga, co uczyniłem przez ofiarowanie [siebie] wypowiedziane z serca, publicznie, chociaż uczynione dość cichym głosem, którego [to ofiarowania] treść jest taka: „W imię Pana naszego, Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego. Amen. Ja, Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński, według ciała syn Tomasza z Podegrodzia, z Diecezji Krakowskiej, mając lat czterdzieści, ofiaruję i poświęcam Bogu Ojcu Wszechmogącemu i Synowi, i Duchowi Świętemu oraz Bogurodzicy, zawsze Dziewicy Maryi bez zmazy pierworodnej poczętej, moje serce, moją
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==