41 Maryja jako Niepokalane Poczęcie w świetle teologii misterium paschalnego Jezus zatem był Synem od samego początku, a chociaż był Nim zawsze, to Ojciec wciąż rodził Go przez całe Jego ziemskie życie, które było pełnym miłości posłuszeństwem i zgodą Syna na stawanie się według odwiecznego zamysłu Ojca (por. Hbr 5, 8-10). To Jezusowe stawanie się Synem i zarazem bycie rodzonym przez Ojca w Duchu Świętym osiągnęło swoją pełnię w Jego krzyżowej śmierci i zmartwychwstaniu, a więc w tym, co nazywamy Paschą. Pascha zaś i wcielenie Słowa są nierozdzielne, podobnie jak stworzenie i odkupienie człowieka.1 A skoro nie sposób myśleć o wcieleniu Logosu bez uwzględnienia w nim aktywnej roli Maryi, Matki Słowa, to również nie można właściwie rozumieć Paschy Pana bez dostrzeżenia w niej istotnej obecności Matki Jezusa, Niewiasty stojącej pod krzyżem i gromadzącej wokół siebie uczniów w oczekiwaniu na zesłanie Ducha Prawdy. Jednocześnie jednak nie da się uchwycić teologicznej sylwetki Maryi, jeżeli nie spojrzy się na Nią właśnie w świetle Paschy. Także bowiem Jej dotyczy tajemnica stawania się Córką w Synu, zapoczątkowana i osiągająca swój szczyt w paschalnym zwycięstwie Chrystusa, które wprawdzie dokonało się w konkretnym miejscu i czasie, lecz jednak jest wydarzeniem kosmicznym przekraczającym granice czasu i przestrzeni.2 Ewangelia św. Łukasza daje świadectwo, że już w chwili zwiastowania Dziewica z Nazaretu była „pełna łaski” (por. Łk 1, 28), czyli przemieniona wewnętrznie przez Ducha Świętego, tak aby mogła świadomie i z całą wolnością przyjąć Słowo i przekazać Je światu jako prawdziwego Boga i prawdziwego Człowieka. Będąc już Matką Słowa, nie przestała się Nią stawać nigdy. Co więcej, jak w przypadku Syna, tak w przypadku Jego Matki, momentem szczytowym tego procesu stawania się, a za1 Por. Benedykt XVI, Dar miłości, w: tenże, Boża rewolucja, tłum. M. Romanowski i in., Edycja Świętego Pawła, Częstochowa 2006, s. 95. 2 Zob. Anna Murawska, Kosmiczny wymiar pełni zbawienia w Chrystusie Paschalnym w ujęciu ks. Wacława Hryniewicza, w: „Teologia w Polsce” 9, 2 (2015), s. 131–147.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==