Steponas Matulis new version

zaś śmierci słowa żywe i napisane jednobrzmiąco i szeroko świadczyły o jego nadzwyczajnych zaletach 295 . Sława świętości tego Zwierzchnika nawet do dziś pośród ludzi różnych narodowości pozostaje bardzo żywa. Po dokonaniu obfitych i uważnych badań życia arcybiskupa Jerzego Matulewicza wyznajemy, że nie spotkaliśmy żadnego świadka, który w jakiś sposób na blask tej osoby zdołałby rzucić cień. Wręcz przeciw- nie, zgodny chór głosów chwalący wspaniałość jego postaci brzmi bardzo głośno. Wypada choć niektóre z tych głosów tu przytoczyć. Litwin Pranciškus Petras Būčys, (†1951), biskup tytularny Olimpu, jednocześnie przełożony generalny, który Jerzego Matulewicza bardzo dobrze znał od młodości 296 i był najbliższym wspólnikiem jego prac, o swoim współpracowniku tak twierdzi: „[...] miał wszystkie potrzebne zalety, kapłańskie i biskupie i to nie jakiekolwiek, lecz w bardzo wysokim stopniu” 297 . I na innym miejscu: „Sam był [...] dla zakonników przykła- dem odnośnie do cnót wypływających z trzech ślubów zakonnych: posłu- szeństwa, czystości i ubóstwa; [...] doskonałym wizerunekiem kapłana odnośnie do gorliwości, pracowitości, cierpliwości i przystępnej oraz ochoczej ofiarności; stanem doskonałości biskupiej co do nadzwyczajnej mądrości, sprawiedliwości, odwagi, męstwa oraz miłosierdzia” 298 . Andrzej Szeptycki (ur. 1865), greckokatolicki arcybiskup i metropo- lita lwowski, Ukrainiec, pisze 299 , że arcybiskupa Jerzego znał od wielu lat i dodaje: „Wielce zawsze ceniłem wielką szerokość serca oraz bystry i nadnaturalnie wzniesiony umysł, jakim się odznaczał. We wszystkim 295 Por. czasopisma: G. Košys, P II, s. 344-346; „Lietuva” (Kaunas 1927), 2 lute- go; „Lietuvių tautos valia” 1 lutego 1927; „Rytas” 21-25(1927); „Pavasaris” 3(1927); „Varpelis” (Kretinga) 2(1927); „Kelias” (Wilno) 5(1927); „Viliaus Kelias” (Wilno) 12(1927); „Garsas” (Wilkes-Barre, Pa) 3 lutego 1927; „Pro Christo” (Warszawa) 3(1927); „L’Osservatore Romano” 34(1927); „Corriere d’Italia” (Roma), 3 lutego 1927; „Naujoji Romuva” (Kaunas) 98(1931); 7(1939). 296 Kolega z ławy szkolnej w gimnazjum mariampolskim, kursowy kolega na aka- demii w Petersburgu i na uniwersytecie we Fryburgu, obaj byli profesorami akademii w Petersburgu, razem odnawiali marianów, byli współbraćmi marianinami. Būčys, Ap- mąstymas. 297 Pamokslas Arkiv. Jurgio Matulevičiaus lavono pernešimo iš Kauno ị Marijampolę iškilmėms , w: Pamokslai , Kaunas 1936, s. 389. 298 Tamże. 299 Lwów, 12 czerwca 1933, AJM, s. 291. Reformator – Jerzy Matulewicz 97