Steponas Matulis new version

96 Steponas Matulis MIC nie Twoja moc, zda się, umarłby człowiek z tej miłości, z tych pociech. Wyjdź ode mnie, bo jestem człowiek grzeszny, Panie. Panie, nie jestem godzien, powiedz tylko słowo. To Ty podnosisz z gnoju ubogiego. Panie, Panie, jak jesteś godny podziwu” 293 . O innych nadzwyczajnych łaskach, które wydają się mieć elementy ekstazy, również w innych miejscach wspomina. Na przykład dnia 23 lutego 1914 r. w Dzienniku zapisał tak: „Wiele, o Panie, dopuściłeś w tym czasie (1913-1914) na mnie krzyży, ale równocześnie udzieliłeś mi też licznych szczególnych łask. Bądź za to po tysiąckroć pochwalony. W szczególniejszy sposób dzięki Ci, Panie, za tę niezwykłą łaskę, jakiej udzieliłeś mi pewnego razu podczas Mszy świę- tej, kiedy organy grały Gloria . Święte wzruszenia przejęły mnie całego i przeszyły. Oczy się zaćmiły, ciało zdrętwiało i stało się bezsilne, a duszę przepełniła niewysłowiona rozkosz, nie dająca się w żaden sposób wy- razić. Słodycz jakby przelała się po całym moim jestestwie. Panie, jakże jesteś słodki! Któż mógłby to wypowiedzieć. Jeśli niegodnego grzeszni- ka tak pocieszasz i raczysz nawiedzać, to cóż musiało się dziać z praw- dziwymi Twoimi sługami, ze świętymi. Panie, nie odrzucaj mnie, zmiłuj się nade mną. Spraw, abym się znalazł w liczbie sług Twoich” 294 . Wtedy Jerzy Matulewicz miał 43 lata. Również aktywność następ- nych lat w czasie wojny wWarszawie (1914-1918), w okresie biskupstwa wileńskiego (1918-1925), czy w latach pełnienia funkcji wizytatora apo- stolskiego dla Litwy (1925-1927) dawała mu bardzo dobre sposobności do praktykowania cnót w wysokim stopniu, z których to sposobności ko- rzystał, co naprawdę można zobaczyć w ostatnich 13 latach (1914-1927) jego życia, ciągłego wchodzenia na duchowe wyżyny. I. Słowa pełne uznania Narody północne są nieco chłodniejsze w wychwalaniu osób duchow- nych czy cywilnych, nawet wybitnych. Jednak Jerzy Matulewicz jeszcze za życia otoczony był zadziwiająco powszechnym szacunkiem. Po jego 293 Matulaitis-Matulevičius, Mintys… , 5 kwietnia 1913. 294 Tamże.