Steponas Matulis new version

88 Steponas Matulis MIC został dr Jurgis Šaulys, który spełniał rolę pełnomocnika ministra wobec Stolicy Apostolskiej 267 . G. „Niech już wystarczy, niech odejdę do wieczności” Aby Chrystusa wszędzie wnosić i Jego duchem wszystko przepajać, Jerzy Matulewicz jeszcze jako młody ksiądz był gotowy do każdej ofiary osobistej 268 . W Dzienniku duchowym zapisał: „Panie, kocham Cię! Daj, bym Cię kochał i nigdy kochać nie przestawał. Serce mi płonie. Prag- nąłbym poświecić się dla Ciebie aż do ostatniej kropli krwi, wszystko Tobie oddać, wszystkiego się wyrzec, nawet życia, aby tylko rosła chwała Twoja, rozszerzał się i rósł Kościół Twój” 269 . Wypowiedziane słowa nie były tylko prostym brakiem woli Autora, lecz pragnieniem, jak najgo- rętszym postanowieniem, które co do istoty urzeczywistniało się w jego obowiązkach jako kapłana, zakonnika, biskupa i wizytatora apostolskie- go. Niezmordowanie bojując dla Chrystusa i Kościoła, bynajmniej nie oszczędzał swoich sił, o wiele bardziej ceniąc dobro Kościoła niż własne zdrowie i życie. Niech będzie nam wolno ograniczyć się tutaj i teraz do jednego tylko przykładu. Arcybiskup Jerzy na początku 1927 r., mimo że był atakowany okropnymi bólami, jednak z największą cierpliwością kontynuował swoje zadanie rozwiązania bardzo palących problemów Kościoła litewskiego, aż je doprowadził do końca. Dnia 21 stycznia 1927 r., wysyłając szóste i ostatnie sprawozdanie z dokonanych swoich, jako wizytator apostolski, zadań, dodał: „Sądzę, że można moją misję na Litwie uważać już jakby za ukończoną. Przyświeca nadzieja, że będzie mi można wkrótce podjąć na nowo podróż do Sławnego Miasta” 270 . Rzeczywiście, Opatrzność Boża swego wiernego Sługę w krótkim czasie wezwała, ale do zupełnie innego Sławnego Miasta. Tej samej 267 Prunskis, Comparative Law, Ecclesiastical and Civil, in Lithuanian Concordat , Washington 1945, s. 42. 268 Matulaitis-Matulevičius, Mintys… , 14 października 1910. 269 Tamże, 13 stycznia 1911. 270 PEI VII, nr 160, s. 5.