Steponas Matulis new version

do Monachium w Bawarii do nuncjusza Stolicy Świętej, arcybiskupa Eugenio Pacellego. Zwracał się z prośbą, by nie odrywać go od roz- poczętego dzieła odnowienia marianów 129 . Jednocześnie prosił swych podwładnych marianów w Szwajcarii, Ameryce i Polsce, by oni ze swej strony nalegali na Stolicę Apostolską, aby ich przełożonego generalnego nie odrywano od zakonnych zadań 130 . Gdy jednak przedstawiciele ma- rianów przedstawili to wizytatorowi apostolskiemu A. Rattiemu, usły- szeli odpowiedź: „Wszystko to jeszcze bardziej potwierdza, że słusznie wybraliśmy. Niech to będzie dla was pociechą” 131 . O swoich wysiłkach uchylenia się od biskupstwa wileńskiego sam Jerzy Matulewicz powie- dział: „Gdy miałem być naznaczony na biskupa wileńskiego, zrobiłem, co mogłem, aby oddalić od siebie tę godność; lecz wszystko inne było Bożą i Stolicy Apostolskiej wolą” 132 . Bez względu więc na swe wysiłki, dnia 23 października 1918 r. ks. Je- rzy Matulewicz został przez Benedykta XV mianowany biskupem wileń- skim 133 . Pod koniec października otrzymał od wizytatora apostolskiego A. Rattiego list, w którym arcybiskup oznajmił mu o nominacji, a jed- nocześnie dodał, że Ojciec święty nie ma zwyczaju przyjmować ewen- tualnej rezygnacji. Wobec tak wyraźnie oczywistej woli Bożej, ks. Jerzy Matulewicz pokornie okazał posłuszeństwo, chociaż był świadom cięża- ru wielkich trudności 134 . Dnia zaś 11 listopada 1918 r. wizytator apostolski, A. Ratti, telegra- ficznie polecił, by bez czekania na papieską bullę przyjąć jak najszyb- ciej sakrę biskupią i objąć właściwą stolicę diecezjalną 135 . W dniu więc 8 grudnia w Kownie przyjął ks. Jerzy święcenia biskupie z rąk biskupa 129 Matulaitis-Matulevičius, Vilniaus dienoraštis , s. 1-3; Vilnietis [J. Vaitkevičius], Arkiv. Matulevičiaus kryžiaus kelias , „Draugas” 23(1934). 130 Matulewicz-Matulevičius, Vilniaus dienoraštis , s. 3; Vilnietis, dz. cyt. 131 AJM, s. 198. 132 List bpa J. Matulewicza do abpa L. Lauriego, nuncjusza apostolskiego w Polsce, Wilno, 15 kwietnia 1922, ERom., nr 6a. 133 AAS 10(1918), s. 452. 134 Matulaitis-Matulevičius, Vilniaus dienoraštis , s. 4. 135 Tamże, 11 listopada 1918. Reformator – Jerzy Matulewicz 61