Steponas Matulis new version

30 Steponas Matulis MIC przeto Zakonu przybliżała się szybkim krokiem. Bo oto w roku 1878 w Mariampolu było zaledwie 14 marianów, po dziesięciu latach po- zostało ich 11, w roku zaś 1891 już tylko siedmiu 59 . W następnym roku, 15 listopada, zmarł przełożony generalny, o. Jurgis Čėsnas, który w najtrudniejszych okolicznościach zarządzał Zakonem od roku 1865 60 . Teraz więc w Mariampolu zostali jedynie: Matas Daukša, Matas Gilis, Vincas Kačergius, Andrius Juraitis-Jurevičius, Kazimieras Pėstinykas i Vincentas Senkus. Ten ostatni pośród współbraci wyróżniał się wie- dzą, wymową i innymi nieprzeciętnymi intelektualnymi i duchowymi walorami 61 . Dlatego został wybrany 24 listopada 1892 r. na urząd przełożonego generalnego, a jednocześnie pełnił posługę proboszcza parafii mariampolskiej. Trzech jego wyborców po niedługim czasie zmarło: Pėstinykas dnia 28 kwietnia 1893 r., Kačergis dnia 5 paździer- nika 1897 r., a Daukša dnia 20 grudnia 1899 r. W trosce o opłakany los Zakonu o. Senkus na nowo interweniował u generalnego guber- natora w Warszawie, by pozwolono niektórym księżom wstąpić do marianów. Odpowiedź przyszła odmowna. Dlatego na początku 1899 r. marianów. Powtarzane prośby (w roku 1891 i 1895) tej samej treści dwóch księży: To- masa Kedysa i Kazimierasa Jurgisa Matulaitisa tak samo spotkały się z odmową władz państwowych. Zob. J. Totoraitis, Marijonų vienuolija... , s. 616-618. 59 Tamże, s. 605-616. 60 Urodził się 23 marca 1835 r. w Vaitiškiai blisko Mariampola, gdzie uczył się aż do kapłaństwa. Wyższe studia teologiczne przechodził w Akademii Duchownej Warszaw- skiej, a po ich ukończeniu pełnił obowiązki nauczyciela filozofii i teologii, magistra nowi- cjatu i duszpasterza w Mariampolu. Był bardzo lubiany za życia i opłakiwany po śmierci. Na znak wielkiego szacunku pochowano go w pobliżu kościoła parafialnego, gdzie wierni postawili mu później pomnik na grobie. Album mortuorum , AMG; Totoraitis, Sūduvos Suvalkijos... , s. 452-454. 61 Ojciec Vincentas Senkus, Litwin (Totoraitis, Zakon marianów od założenia do odnowienia , Warszawa 2002, s. 14 – przyp. red.), którgo nazwisko pisze się niekiedy w wersji polskiej Sękowski, urodził się na Litwie we wsi Ašmonai parafii Šunskai dnia 6 września 1840 r. Uczył się w Mariampolu (1855-1862) i w Akademii Duchownej War- szawskiej (1862-1866). Do marianów wstąpił w 1858 r. Kapłanem został w roku 1864. Po studiach pełnił z niespotykaną gorliwością różne obowiązki w Sasnava i w Mariampolu. Zmarł 10 kwietnia 1911 r. Kochany przez wszystkich, został pochowany koło kościoła, który za życia odbudował i powiększył. Zamknął on szereg marianów, którzy nosili bia- ły habit. Zob. A. Pleszczyński, Dzieje Akademii Rzymskokatolickiej Warszawskiej , 1907, s. 222-223; Kubicki, dz. cyt., s. 714.