Steponas Matulis new version

196 Steponas Matulis MIC przez marianów słynnego sanktuarium jasnogórskiego 237 , które wówczas znajdowało się w diecezji włocławskiej. Do nowicjatu we Fryburgu przysyłano z Polski nowych kandydatów księży i świeckich, których znaleźli ojcowie neoprofesi. Dnia 15 lute- go 1914 r. także o. Włodzimierz Jakowski po złożeniu pierwszej profe- sji wrócił do Polski i oddawał się z gorliwością i nieprzeciętnym sukce- sem głoszeniu rekolekcji i misji ludowych 238 . Następnie został rektorem kościoła filialnego w Ciechocinku i profesorem homiletyki w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. Dwa lata później został po- wołany przez Przełożonego Generalnego do Warszawy dla prowadzenia parafii na Bielanach 239 . Tak marianie uczynili pierwsze kroki w Polsce. Dla skoordynowania dalszych prac Przełożony Generalny przybył osobiście. 2. Reformator wśród marianów Polaków (1914-1918) a. Przyjazd Po założeniu domów zakonnych w Szwajcarii i Ameryce, ks. Jerzy Matulewicz bardzo pragnął udać się do Polski i na Litwę, by odwie- dzić współbraci pracujących w pojedynkę, by obmyślić, w jaki sposób nowi kandydaci, którzy już byli, mogliby dostać się do Szwajcarii. Chciał ponadto załatwić inne różne sprawy bieżące. Dopiero jednak 25 maja 1914 r. mógł udać się w upragnioną podróż 240 . Przede wszystkim przybył do Krakowa, gdzie chciał rozmawiać z Józefem Stanisławem Pietrza- 237 List J. Matulewicza do ks. F. Kudirki, Fryburg, 16 marca 1914, nr 4; do ks. J. Ka- zakasa, 9 kwietnia 1914, nr 3. Więcej o tej sprawie zobacz w: Górski, dz. cyt., s. 107- 108. 238 K. Bronikowski, Sprawozdanie ze stanu prowincji 1915-1922 , AGM, Provincia Polona , nr 1; W. Łysik, Krótka historia domu bielańskiego , CGG, V, Sprawozdania z do- mów , nr 2. 239 Łysik, dz. cyt. 240 List J. Matulewicza do ks. F. Kudirki, Fryburg, 18 maja 1914, nr 6; 20 maja 1914, nr 7.