Steponas Matulis new version

166 Steponas Matulis MIC ze względów politycznych z wielką trudnością otrzymywali od władz rosyjskich pozwolenie na podróż do Fryburga. Wyszukiwanie powołań odbywało się w sposób tajny i bardzo oględnie 92 . Jednak z pomyślnym skutkiem. Ten skutek w największej części trzeba przypisać samemu Przełożonemu Generalnemu, bo „Bóg go obdarzył […] szczególnym wrodzonym darem pomnażania liczby ojców i braci w naszym Zgroma- dzeniu” 93 , jak pisze jego podwładny, ks. Włodzimierz Jakowski, w liście do nuncjusza apostolskiego w Polsce, arcybiskupa Lorenzo Lauriego. Reformator jednak nad ilością kandydatów o wiele wyżej stawiał ich jakość: „[…] lepiej, żeby było mniej ludzi, lecz prawdziwie wyrzekają- cych się samych siebie, pełnych ducha, którzy absolutnie nie baliby się dla chwały Bożej i zbawienia dusz nie tylko wygody, ale również zdrowie i w razie konieczności także życie poświęcić. W tym czasie i w tej sy- tuacji Kościoła, którą obserwujemy, nie wystarczą pracownicy najemni, lecz konieczni są prawdziwie apostołowie. Trzeba się strzec ludzi pad- niętych na duchu; nie tylko sami nie wejdą, lecz potem i innym staną na przeszkodzie” 94 . Tak opisuje wymagane od kandydata cechy: „zdrowa ocena, dobra wola i pobożność; tylko tego wymagamy, by kandydat nie odczuwał lęku przed całkowitym oddaniem się Bogu, Kościołowi i Zgro- madzeniu” 95 . Matulewicz nie oszczędzał żadnych nakładów pieniężnych i ofiar, by przygotować prawdziwych apostołów. Trochę już powiedzieliśmy o for- macji członków. Z upływem czasu Przełożony Generalny całym wysił- kiem starał się, by ta formacja była coraz doskonalsza. Jeśli wcześniej, widząc błędy i wady podwładnych, raczej pośrednio, wyjaśniając Kon- stytucje , w konferencjach ascetycznych, czy to w czytaniu duchownym usiłował poprawiać niedostatki, to dnia 5 kwietnia 1913 r., po skończeniu miesięcznych rekolekcji, wśród postanowień już zapisuje o konieczności 92 List J. Matulewicza do ks. A. Staniukynasa, Fryburg, 22 września 1912, nr 5. 93 List W. Jakowskiego do abpa L. Lauriego, Bielany, 23 stycznia 1922; zob. List abpa Lauriego do J. Matulewicza w Wilnie, Warszawa, 27 lutego 1922, nr 832, nr 1a. 94 List J. Matulewicza do ks. J. Vaitkevičiusa, Fryburg, 24 sierpnia 1912; zob. też jego listy do ks. Būčysa z dnia 24 sierpnia 1912 i do ks. V. Dvaranauskasa z dnia 12 kwietnia 1913, ELit. 95 List J. Matulewicza do ks. Kasperavičiusa, Fryburg, 4 czerwca 1913, ELit.