Steponas Matulis new version

osobistego i prywatnego upominania między podwładnymi. Ponadto pos- tanawia sobie przypilnować, aby wszyscy podwładni dwutygodniowe sprawozdanie bardzo dobrze odbywali. Sam Przełożony Generalny do- dał: „Ja sam zdam sprawozdanie przed moim radnym monitorem ks. Wiś- niewskim. Potrzeba, aby i samego przełożonego ktoś przypilnował, za- chęcił, upomniał, zganił, a zwłaszcza, aby mu szczerze powiedział całą prawdę. Czyż jakaś inna przysługa może być pożyteczniejsza?” 96 . Mniej więcej po roku opowiada o nowo wprowadzonym sprawo- zdaniu dokonywanym przed ojcem duchownym poza spowiedzią: „My ustawicznie udoskonalamy nasze życie; teraz już wprowadziliśmy, że współbracia regularnie przychodzą również do ojca duchownego, by zło- żyć sprawozdanie ze swego życia zewnętrznego według Kwestionariusza o podejmowaniu kierownictwa duchowego i niektóre inne rzeczy poży- teczne wprowadziliśmy. Wszędzie potrzebny jest czas, niemożliwe jest bowiem wszystko wprowadzić nagle” 97 . Sprawozdania z życia wewnętrz- nego i zewnętrznego dokonywane wiernie według instrukcji Reforma- tora nie były bezowocne, co jasno widać ze słów samego Przełożonego Generalnego: „Tych sprawozdań ściśle domagamy się, i jak widać, jest to bardzo korzystne” 98 . Czytając stronice Dziennika fryburskiego ks. Jerzego Matulewicza, przeglądając liczne jego listy i inne bogate źródła, zaczynamy dostrze- gać niektóre cechy z góry zakładane przez Reformatora, a wyróżniające marianów. Są to: a) solidna doskonałość duchowa współbraci, która od nich promieniuje na innych, szczególnie na mężczyzn i młodzież, przez apostolat elastyczny, wielokierunkowy, bardzo gorliwy, lecz na wzór Ma- ryi Niepokalanej raczej cichy, dyskretny; b) całkowite poświęcenie się dla Kościoła, bezwarunkowa uległość papieżowi i hierarchii kościelnej i inne. W bardzo krótkich słowach Reformator ujął sylwetkę marianina: „Aby umarł dla siebie, a żył dla Chrystusa” 99 . 96 Matulaitis-Matulevičius, Mintys… , 5 kwietnia 1913. Zob. nowe Instructiones z 1959 roku rozdz. XXV, XXVI. 97 List J. Matulewicza do ks. F. Kudirki, Fryburg, 28 kwietnia 1914, nr 5. 98 List J. Matulewicza do ks. J. Kazakasa, Fryburg, 9 kwietnia 1914, nr 3. 99 List J. Matulewicza do ks. Kasperavičiusa, Fryburg, 4 czerwca 1913, ELit. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 167