Steponas Matulis new version

wało się już 14 nowicjuszy postulantów, w gronie których byli: Polacy – ks. Włodzimierz Jakowski z diecezji włocławskiej, ks. Robert Wierzej- ski z diecezji warszawskiej i student prawa, Władysław Lewicki; Litwini – ks. Julijonas Kazakas z diecezji wileńskiej, ks. Vincentas Kulikauskas z diecezji sejneńskiej, kleryk Ignas Česaitis z diecezji sejneńskiej i inni 86 . Przełożony Generalny był bardzo gorliwy w wyszukiwaniu kandydatów. Dnia 12 stycznia 1913 r. pisze w Dzienniku : „Wciąż słychać narzekania, że brak braci. Wszędzie ogrom pracy, a nie ma jej kto wykonać. Łatwiej o pieniądze na jakąś instytucję niż o ludzi. Naszą największą troską po- winno być przygotowanie jak największej liczby ludzi, aby ich starczyło do wykonania ważniejszych prac i zadań Kościoła. Nie żałujmy niczego na ich wykształcenie, uczenie, wychowanie. Pieniądze, wysiłki, starania włożone w tę sprawę przyniosą obfite procenty” 87 . Osiem dni później wraca do tego samego zagadnienia: „Wyszukiwanie jak najwięcej ludzi, a następnie ich wychowywanie, kształcenie, uczenie, przygotowywanie do wszelkich prac, aktualnie najbardziej koniecznych dla Kościoła, powinno stanowić naszą największą troskę. […] Boże, daj nam odpo- wiednich ludzi. Zbierz nas i zgromadź w jedno ze wszystkich krajów i narodów, abyśmy sławili Twoje święte imię i wiernie Ci służyli, dla imienia Twojego staczali święte boje, Twojego ducha wszędzie wnosili i szerzyli” 88 . Z wszelką gorliwością starał się wprowadzać w życie to, co napisał. Osobiście wyszukiwał i pobudzał powołania. Bardzo często modlił się o budzenie powołań. Bezustannie w listach zachęcał współ- braci do czynienia tego: „Tylko starajcie się o ludzi z powołaniem; trze- ba się modlić i w duszach rozgrzewać ideały” 89 . Jednocześnie z radością zawiadamia współbraci o wzroście powołań: „U nas zawsze więcej lu- dzi” 90 . Przy końcu roku we Fryburgu było już 18 marianów, a spodzie- wano się przybycia innych 91 . Także ci, którzy bardzo chcieli wstąpić, 86 Por. Mroczek, dz. cyt. 87 Matulaitis-Matulevičius, Mintys… , 12 stycznia 1913. 88 Tamże, 20 stycznia 1913; por. list J. Matulewicza do ks. Kasperavičiusa, , Fryburg, 4 czerwca 1913, ELit. 89 List J. Matulewicza do ks. I. Kazakasa, Fryburg, 21 grudnia 1913, nr 2. 90 Tamże. 91 Tamże. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 165