Steponas Matulis new version

sam osobiście bardzo uważnie studiował dzieła 53 . Lekturą więc wspólną i prywatną Magister umiał roztropnie i owocnie pokierować. Wszystkim zalecał studiować Summę św. Tomasza. „Tam znajdziecie także teologię ascetyczną i mistyczną” 54 , mówił. Korzystał z następujących komenta- torów: Jan od św. Tomasza, Kajetan i Billuart. Dzieła ascetyczno-mi- styczne: Filipa od Najświętszej Trójcy OCD, Summa theologiae mysti- cae , Bruksela 1874; Antoniego od Ducha Świętego OCD, Directorium mysticum , Paryż 1904; Tomasza Vallgornera OP, Mystica teologia Divi Thomae . W szczególny sposób polecał pisma św. Teresy z Awila i św. Jana od Krzyża. Czytali również też następujące dzieła: Alvarez de Paz SI, De vita religiosa instituenda ; Dominik Schramm OSB, Institutiones theologiae mysticae , vol. I i II; Augustyn Franciszek Poulain SI, Des graces d’oraison , Paryż 1901; tenże, La mystique de s. Jean de la Croix , Paryż 1893. Poza tym Mutz i inni autorzy. Rozmyślaniom i czytaniu wspólnemu przewodniczył Magister osobiście. Na czytanie duchowne wziął praktyczne, psychologiczne, upiększone wieloma żywymi przy- kładami dzieło w trzech tomach Alfonsa Rodrigueza SI, Les exercices de la vertu et de la perfection chrètienne, lecz w przekładzie polskim 55 . Dla dopełnienia formacji duchowej bardzo dobrze służyły: wyjaśnianie Konstytucji , Instrukcji , konferencje i rekolekcje duchowe pod kierow- nictwem ojca magistra. W rozmyślaniach, ćwiczeniach pobożnych trzy- mano się metody św. Ignacego z Loyoli. Rekolekcje nowicjusze uważali „za prawdziwe uczty duchowe. Pobożne konferencje były syntezą ży- ciową” 56 . Kaznodzieja „nie przygniatał do ziemi, lecz przypinał skrzydła i kierował ku niebu” 57 . Jeśli ojcowskie słowa ojca Magistra wzruszały, to żywy przykład cnoty miłości, cierpliwości i wytrwałości pociągał nowicjuszy do naśla- 53 Wiśniewski opowiada, że magister wyznał raz: „Musiałem naprawdę więcej niż dziesięć książek przeczytać, żeby dla was wybrać i zalecić jedną z nich”. Wiśniewski, dz. cyt., s. 17. 54 Tamże. 55 Por. tamże, s. 17-18. Ponadto otrzymaliśmy od ojca Wiśniewskiego inne wiado- mości ustne. 56 Tamże, s. 18. 57 Tamże, s. 15. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 157