Steponas Matulis new version

152 Steponas Matulis MIC przysięgę, że ze wszystkich sił będę się starał, o ile to będzie w mojej możliwości, żebym ani ja, ani współbracia naszego Zgromadzenia, ani też samo Zgromadzenie nie służyło żadnym celom pobocznym: politycz- nym, narodowościowym czy innym, lecz jedynie Bogu, Kościołowi i zba- wieniu dusz, wykorzystując wszystkie możliwości zarówno naturalne, jak i nadprzyrodzone, jako środki do osiągnięcia najwyższego celu, mia- nowicie przysporzenia chwały Bożej. Dużo się modliłem” 33 . Także w ty samym dniu Jerzy Matulewicz rozmawiał szeroko z rosyj- skim księdzem JerzymGrum-Grzymajło 34 o różnych aktualnych sprawach i o tym, co trzeba udoskonalić. Mówili zatem o ćwiczeniach pobożnych w Zgromadzeniu, rekolekcjach, pokutach i umartwieniach, studiach, rela- cjach między współbraćmi różnych narodowości, o niektórych zmianach w domu fryburskim, o pożytku zapoznania się z porządkiem, życiem w nowicjatach jezuitów (Feldkirchen), benedyktynów (Beuron) i na inne ważkie tematy 35 . Zachęcony przez ojca Ledóchowskiego i mając jego listy polecające, następnego dnia (25 listopada) Przełożony Generalny udał się kard. Tuto y Vives, prefekta Kongregacji do spraw Zakonników. Poruszył sprawy ma- rianów, o których już mons. Caroli i o. Ledóchowski mówili. „Jego Emi- nencja kardynał pamiętał bardzo dobrze, że byłem u niego przed dwoma laty. Przypomniał też sobie, że wskrzesiliśmy Zgromadzenie. Okazał nam wielkie współczucie i przychylność. Powiedział: «W ubiegły czwartek rozmawialiśmy o waszym Zgromadzeniu i wiele rzeczy wam przyzna- liśmy». Obiecał pomagać nam w miarę możności i popierać nas. Potem obdarzył mnie swoimi książeczkami; otrzymałem ich trzy. Prosiłem, żeby i nadal o nas nie zapominał, miał nas w swojej ojcowskiej opiece i aby udzielił swego ojcowskiego błogosławieństwa mnie, całemu Zgromadze- niu i każdemu z nas. Wyszedłem wzmocniony na duchu. Jakże dobrym jest ojcem wszystkich zakonników Jego Eminencja Tuto y Vives! Wra- cając do hotelu gorąco dziękowałem Panu Bogu za wszystkie udzielone 33 Tamże. 34 Przeszedł z prawosławia, aspirant do Zgromadzenia. 35 Matulaitis-Matulevičius, Kelionė… , s. 13-15; por. 24 listopada 1911; 27 listopada 1911.