Steponas Matulis new version

łaski i dużo modliłem się przez cały wieczór za nasze Zgromadzenie, za wszystkich naszych dobrodziejów, za nieprzyjaciół i za cały Kościół” 36 . Na drodze do całkowitego poświęcenia się Zgromadzeniu, dnia 26 lis- topada przed Przełożonym Generalnym pojawiła się nowa pokusa. Skła- dając wizytę mons. Sapieże, otrzymał od niego propozycję, aby pozostał w Rzymie, albo przeniósł się do Rzymu, jako przedstawiciel interesów Kościoła w Rosji, na Litwie, w Królestwie Polskim, a nawet w Galicji i w Poznańskiem, aby informował Stolicę Apostolską o stanie Kościoła na tych terenach. Powiedział, że rozmawiał o tym z kardynałem De Lai i że sprawa jest do załatwienia. Wtedy Jerzy Matulewicz otrzymałby po- sadę urzędnika Kongregacji Konsystorialnej i mógłby uczestniczyć we wszystkich posiedzeniach z prawem głosu. Sprawa finansowa takiego urzędnika byłaby zapewniona. Monsignore dodał: „Teraz jest odpowiedni czas na wprowadzenie takiego urzędnika, albowiem i Ojciec święty chęt- nie zgodziłby się, a później nie wiadomo, jak może być. W Rzymie zaś jest koniecznie potrzebny taki przedstawiciel, gdyż inaczej przychodzą informacje niejasne, błędne, nieprawdziwe i Rzym nie wie komu wie- rzyć, a Kościół przez to cierpi” 37 . Ks. Jerzy przyznał, że taki człowiek jest ze wszech miar niezbędny. Przeciw własnej jednak kandydaturze wśród wielu innych argumentów wyraził następujące, jako najpoważniejsze: „[…] inny jest ideał moje- go życia; dotąd broniłem się przed zaszczytami i godnościami; pragnę i w przyszłości na tej drodze naśladować Chrystusa. Jeszcze raz zazna- czyłem, że zatrzymują mnie prace w naszym Zgromadzeniu Marianów. Teraz zwłaszcza na początku potrzeba całkowicie się poświęcić Zgroma- dzeniu” 38 . Był także przeciwny propozycji mons. Sapiehy przeniesienia nowicjatu do Rzymu i wówczas zajęcia się obydwiema sprawami. Osta- tecznie jednak Sapieha powiedział, że na odpowiedzi na te pytania będzie oczekiwał od Matulewicza za dwa dni 39 . 36 Tamże, 25 listopada 1911. 37 Tamże, 26 listopada 1911. 38 Tamże. 39 Tamże. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 153