Steponas Matulis new version

dydatów do nowego nowicjatu. Bardzo często Odnowiciel sam, ewentu- alnie razem z ks. prof. Pranciškusem Būčysem, zwykł zachodzić do naj- lepszych księży, kleryków czy świeckich, którym ostrożnie przedstawiał swą sprawę oraz propozycje i zostawił Konstytucje . Tak zachęcał, by wstąpić do marianów 8 . Ten osobisty kontakt z gorliwymi kapłanami nie pozostawał bezowocny, bo już na początku 1911 r. więcej niż dziesięciu aspirantów gotowych było wybrać się w drogę do Szwajcarii. Wielu zaś innych miało jeszcze różne zewnętrzne przeszkody. Niektórzy ponadto kandydaci, chociaż pragnęli wstąpić do Zgromadzenia, nie otrzymali jeszcze zezwolenia od swoich ordynariuszy 9 . W tym czasie ostatecznie trzeba było zdecydować, kto na siebie weź- mie kierowanie nowicjatem fryburskim. Ponieważ ks. Jerzy Matulewicz został wybrany (14 lipca 1911) na przełożonego generalnego, naznacze- nie magistra najbardziej zależało od niego. Mógł tego czy innego swe- go podwładnego naznaczyć na tę funkcję, aby samemu nadal oddać się obowiązkom inspektora i profesora z nadzieją na wyższe stanowiska. Bo według starego zwyczaju inspektorzy Akademii Petersburskiej zostawali rektorami albo byli wyróżniani mitrą. Rzeczywiście, w tym czasie ten zwyczaj został potwierdzony przez to, że rząd rosyjski debatując ze Sto- licą Świętą o opróżnionej siedzibie biskupiej w Łucku (Łuck-Żytomierz), do kandydatów na tę funkcję sufragana zaliczył też inspektora Jerzego Matulewicza 10 . Ks. prof. Justinas Pranaitis kandydata określił następują- cymi słowami: „[…] najlepszy z kapłanów naszej [mohylowskiej] archi- diecezji” 11 . Pokusy na wyższe stanowiska wywoływały tylko zdziwienie Jerzego Matulewicza: „Dziwna rzecz, dopóki nie powziąłem postanowienia, aby wyrzec się wszystkiego i pójść za Chrystusem, zwłaszcza za Chrystu- sem żyjącym we wzgardzie, w ubóstwie, w posłuszeństwie, w troskach, 8 Por. Būčys, Atsiminimai , s. 221; P. Dogelis, Atsiminimų šviesoje , AJM, s. 121. 9 Dogelis, dz. cyt., s. 121. 10 Januškevičius, AJM, s. 116; Būčys, Atsiminimai , s. 197. 11 List ks. J. B. Pranaitisa z Taszkentu, 4(17) października 1911, do Walentyny Ka- talinskiej w Petersburgu, GM, Personalia , nr 9. Informuje: „Matulewicz, najlepszy z kap- łanów naszej archidiecezji, już nie jest kandydatem. Opuścił stanowisko inspektora”. W tym czasie Matulewicz wyjechał bowiem do Fryburga. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 143