Steponas Matulis new version

144 Steponas Matulis MIC w trudach i pracach, w uciskach i cierpieniach, ludzie rzadko się do mnie zwracali, nawet trzymali mnie z dala od wszelkich zaszczytów i godności, nawet okrzyczeli mnie wrogiem Kościoła, liberałem, socjalistą, czekistą itp. Z chwilą zaś, kiedy zrobiłem pierwszy krok, ażeby pójść naprawdę za Chrystusem, zaczęli mi proponować wysokie, zaszczytne stanowiska: rektora seminarium, kanonika [w diecezji kieleckiej]. Bez mojej wiedzy mianowano mnie wicerektoremAkademii. Zaczęto mi schlebiać mówiąc, że wkrótce zostanę biskupem sufraganem lub rektorem, itp.” 12 . Lecz urzę- dy honorowe wcale Inspektora nie pociągały. Przepełniony duchem po- kory bardziej cenił najciemniejszy kąt, chciał być niegodnym sługą, byle- by tylko to przyczyniło się do wzrostu Królestwa Chrystusowego. Z jego Dziennika również emanuje taki duch pokory: „[…] Jeśli wolno prosić, to daj, Panie, abym w Twoim Kościele był jak ścierka, którą wszystko wycierają, a po zużyciu wyrzucają gdzieś w najciemniejszy, ukryty kąt. Niech i mnie tak zużyją i wykorzystają, aby tylko wTwoimKościele przy- najmniej jeden kącik był lepiej oczyszczony, aby tylko w Twoim domu było czyściej i schludniej. Niech mnie potem rzucą gdziekolwiek, jak tę brudną, zużytą ścierkę. Daj, Boże, abym został użyty w Twojej winnicy, na Twojej roli, jak nawóz, byle tylko żniwo wypadło lepsze i owoc ob- fitszy […] Daj, bym został wzgardzony, bym się zdarł, zużył, byle tylko Twoja chwała rosła i rozszerzała się, bylem się tym przyczynił do wzrostu i umocnienia Twojego Kościoła” 13 . Z drugiej strony przeszkody, które stawały na drodze do reformy i odnowienia Zgromadzenia, dość jasno potwierdzały znane powiedze- nie św. Augustyna z Hippony: „Gdy bowiem [ktoś] zacznie iść za Mną [Chrystusem], zachowując mój sposób postępowania, moje przykazania, wielu będzie miał oponentów, wielu będzie miał powstrzymujących, wie- lu będzie miał odradzających, i to z pośród niby towarzyszy Chrystusa” 14 . Nie brakło nawet biskupów i kapłanów, którzy zachęcali odrodzonych marianów do pójścia naprzód po rozpoczętych drogach, ale byli jednak 12 Matulaitis-Matulevičius, Mintys… , 17 sierpnia 1911, s. 51. 13 Tamże, 13 stycznia 1911, s. 26-27. 14 D. A. B. Cailiau, S. Augustini operum pars IV, Sermones classis I, Sermones de Scripturis XCVI, 4, Parisiis 1842, s. 520.