Steponas Matulis new version

108 Steponas Matulis MIC dominikanów z nadzieją powrotu kiedyś do ojczyzny dla podjęcia apos- tolatu. Jednak jego przyjaciel i gość, ks. Jonas Totoraitis, wróciwszy na Litwę ze Szwajcarii, bardzo księdzu Jerzemu tego odradzał i nastawał, by jako profesor powrócił na Litwę 11 , bo przestrzeń żniwna jest tam bardzo rozległa. Doszły do tego jeszcze inne powody i księdza Jerzego, owszem, przyprowadziły do życia zakonnego, ale drogą zupełnie inną. Starania księdza Jerzego Matulewicza o założenie Sióstr od św. Kazi- mierza 12 a także reforma Zgromadzenia Najświętszego Serca Jezusowe- go 13 , były pierwszymi jego krokami w skutecznej promocji życia zakon- nego. Dla odrodzenia, przynajmniej w jakiejś mierze, zniszczonego życia zakonnego na Litwie i w Polsce, trzeba było podejmować większe wysił- ki i wchodzić na drogi nadzwyczajne. Historia Kościoła mogła pouczyć księdza Jerzego o nowszego rodzaju instytutach zakonnych bez ścisłej klauzury i bez szczególnego stroju. Instytuty takie powstały w najtrud- niejszych dla Kościoła czasach. Były to np. Dominae Anglicae (Panny Angielskie, The English Ladies) 14 i Filles du Coeur de Marie 15 . Poznawał też Jerzy Matulewicz wiele najświeższej daty zgromadzeń zakonnych zakładanych lub przynajmniej kierowanych przez kapucyna z Białej Podlaskiej, o. Honorata, które pod uciskiem rosyjskim w ukryciu prowadziły zbawienny apostolat 16 . Wśród nich były dwa zgromadzenia męskie, to jest Synowie Matki Bożej Bolesnej 17 i Słudzy Maryi Trzecie- go Zakonu św. Franciszka, oba założone w 1883 r. 18 . Już widzieliśmy, 11 Totoraitis, Marijampolės… , s. 47. 12 Por. tego opracowania: cz. I, rozdz. II, D, 1. 13 Por. tego opracowania: cz. I, rozdz. II, D, 2. 14 Zgromadzenie założone w roku 1609 przez Angielkę Marię Ward (1585-1645), za szczególny cel mające wspieranie katolików w utarczkach przeciw heretykom. Por. M. C. E. Chambers, The Life of Mary Ward , London 1882, I-II; G. M. Rubatscher, Marija Ward. Wersja litewska dokonana przez P. Morkelyte , Kaunas 1936, 47 s. 15 Ponieważ rewolucja francuska dawniejsze zakony wyniszczyła, w roku 1790, staraniem P. Clavirier SI i Dom. Cicé, powstało to zgromadzenie zakonne ukryte, które otrzymało list pochwalny od Stolicy Świętej (19 lipca 1825), rozciągało się na Francję, Niemcy i Szwecję. W 1852 r. liczyło już 1082 sióstr. Odnośne źródła w ACRel. pod zna- kiem P[aris], 3. 16 Por. tego popracowania: cz. I, rozdz. II, D. 17 Por. tego opracowania: cz. I, rozdz. II, 5. 18 Źródła w ACRel., V[arsaviae], 68.