Steponas Matulis new version

czeństwo aż do krwi i śmierci przeciwstawiło się uzbrojonemu wojsku, by nie zlikwidowano klasztoru sióstr benedyktynek wraz z przylegającym do niego kościołem. Carska bezpieka nie zostawiła też w spokoju ks. Je- rzego studiującego w Akademii Duchownej w Petersburgu, ale przepro- wdziła rewizję w jego mieszkaniu, wzywała przed urzędy miejskie itp 5 . Prześladowanie wywoływało sprzeciw. Jeśli w wieku chłopięcym wystarczał opór bierny, to teraz przekształcił się on w czynny, konstruk- tywny. W wakacje osobiście przyłączył się w ojczyźnie do ruchu religij- no-narodowego. Studiując w Akademii Petersburskiej czy we Fryburgu w Szwajcarii, kontynuował tę działalność wśród studentów swej naro- dowości a także wśród innych 6 . Wtedy właśnie ukazał się ten artykulik autorstwa ks. Jerzego, przesiąknięty duchem oporu, o którym wyżej po- wiedziano 7 . Autor widział, i to w swym piśmie podkreślił, że na terenach zagarniętych przez Rosjan „klasztory innowierców rosyjskich tak męskie jak żeńskie rosną jak grzyby po deszczu” 8 . Katolickie zaś życie zakonne przez tych samych Rosjan zostaje bez żadnych skrupułów likwidowane. Jerzy Matulewicz, jeszcze jako kleryk a tym bardziej jako kapłan, płonący nieprzeciętną gorliwością i troskliwy 9 o środki mogące skutecz- niej i bronić spraw katolickich, i popierać je, bardzo dobrze rozumiał, że życie klasztorne dobrze zorganizowane i głęboko przesiąknięte du- chem, daje życiu katolickiemu wielką siłę oddziaływania. Dlatego Jerzy osobiście, już jako młody kapłan, skłaniając się ku drodze według rad ewangelicznych, życie osobiste starał się układać według wzoru przepi- sów zakonnych 10 , ale nie mógł wstąpić ani do marianów, których znał bardzo dobrze, ani do innych zakonów jeszcze istniejących w imperium rosyjskim. Dlatego w 1904 r. jako profesor Jerzy Matulewicz miał już wyraźne postanowienie zrzeczenia się obowiązków profesora i wicerek- tora seminarium w Kielcach i wyjechania z Rosji, by wstąpić do zakonu 5 Būčys, Krata , „Naujasis Gyvenimas” 11-12(1947), s. 169-170. 6 Tenże, Bažnyčios… , s. 3. 7 Por. tego opracowania: cz. I, rozdz. II, A. 8 Matulaitis, Keli žodžiai musų Kunigėliams , „Dirva-Žinynas” 1903, s. 62. 9 Tamże. 10 Listy J. Matulewicza do Kongregacji ds. Zakonników, Rzym, 30 lipca 1909, AMG, Documenta Renovationis Marianorum , nr 5. Idea reformy i jej początki 107