Regula zycia

45 przedmowa informacyjna ten stan, zwłaszcza w jakimś zgromadzeniu eremitów zatwier- dzonym przynajmniej przez biskupa, i złożył w nim profesję, nie może tego stanu zmienić inaczej jak za dyspensą papieską, uzy- skaną na wniosek przełożonego wspomnianego zgromadzenia z bardzo słusznych i ważnych powodów i to ze względu na szko- dę osób trzecich. Tak oświadczyła w 1691 roku Święta Peniten- cjaria, pytana o radę przez pewnego przełożonego tego rodzaju eremitow 12 . Wielce doświadczony interpretator prawa papieskiego, Pro- sper Fagnanus, w [ Commentaria in ] Secundum [ Librum ] Decret [ alium ], w rozdz. Nullus , nr 55, niezbicie wykazał, że tacy eremici, mieszkający w małych klasztorach, nie są objęci zaka- zem nabywania nowych domów, a żyjąc w zgromadzeniu, mogą mieć sposób życia zatwierdzony przez biskupa 13 . Nikt też nie może wątpić, że mogą być oni święceni tytułem ubóstwa albo zgromadzenia (co bardziej jest uznawane za słusz- ne w Rzymie). 3. To, co powyżej, zostało pokrótce przytoczone, aby pouczyć tych, którzy o tym to Instytucie źle myślą i mówią, po części ze względu na brak wiedzy o nim, po części ze względu na złą infor- mację 14 . Jeśli zaś spojrzą łaskawszym okiem na następujące nie- liczne rozdziały [ustaw] przedłożonych eremitom marianom do przestrzegania, z pewnością będą dla nich życzliwsi. Nie pragną bowiem oni ani nie pożądają niczego oprócz Boga i Jego chwa- ły, oprócz czci Najwybrańszej Dziewicy, oprócz zbawienia dusz, 12 Tym „przełożonym” był zapewne sam o. Papczyński, który był w Rzymie w 1691 roku. Rok później, w liście skierowanym do Świętej Kongregacji Bisku- pów i Zakonników, starał się uzyskać takie oświadczenie na piśmie (por. Aneks , nr 2; jest tam również podany powód, dla którego się o nie starał). 13 Por. Prosper Fagnani, Commentaria in Secundum Librum Decretalium , Ro- mae 1661, s. 59, 60. 14 Mowa tu o pewnych wrogach Zgromadzenia Marianów. W większości nie wiadomo, kto się do nich zaliczał, jednak od początku istnienia Zgromadzenia obecne są wzmianki o nich czy to w pismach o. Papczyńskiego, czy to w doku- mentach odnoszących się do Zgromadzenia. Por. NVS, s. 30, przyp. 15.