Regula zycia

43 reguła ycia Przedmowa informacyjna 1. To Zgromadzenie Niepokalanego Poczęcia, o którym cię, Najłaskawszy Czytelniku, informujemy, zgodził się erygować w stanie eremickim, zgodnie z prawem kanonicznym, bardzo pobożny arcypasterz Stefan Wierzbowski, biskup poznański i ar- cybiskup nominat gnieźnieński 1 , który chwalebnie przeżył swe życie; następnie świętej pamięci papież Innocenty XI zechciał je obdarzyć pewnymi odpustami i bractwem 2 , a wreszcie najjaś- niejszy i niezwyciężony monarcha Jan III, najszczęśliwiej panu- jący król Polski wraz z całą Rzeczpospolitą Polską, postanowił uznać je i przyjąć w wieczystą opiekę na Sejmie, który odbył się w 1677 roku w Warszawie 3 . 2. Bez wątpienia eremici byli niegdyś i są obecnie trojakiego ro- dzaju, jak o tym poucza w dziele Quaestiones Regulares (Zagad- nienia zakonne) wielce uczony o. Emanuel Roderyk, znany por- tugalski teolog [z] Zakonu Franciszkanów Obserwantów. Jedni z nich bowiem, jak powiada, to wędrujący przez świat serbici , drudzy są nazywani anachoretami , czyli pustelnikami; „trzeci 1 Zgromadzenie Niepokalanego Poczęcia zostało erygowane 21 kwietnia 1679 roku (por. Positio , s. 383-400). Bp Stefan Wierzbowski (1620–1687), ordy- nariusz poznański od 1663 roku, został w 1686 roku mianowany przez króla Jana Sobieskiego na arcybiskupstwo gnieźnieńskie, ale przed swą śmiercią nie zdążył otrzymać potwierdzenia tej nominacji od Stolicy Świętej. 2 Papież uczynił to przez breve Cum sicut accepimus z 20 marca 1681 roku (por. Positio , s. 404-409), które było pierwszym uznaniem istnienia Zgromadze- nia Marianów przez Stolicę Świętą. Prawdą jest, że przez to breve marianie zo- stali obdarzeni „pewnymi odpustami”, ale trudno powiedzieć to samo o bractwie. Jednak znajduje się tam twierdzenie – bezpodstawne – że to breve dotyczy rów- nież „bractwa wiernych”. Niemniej bp Wierzbowski (i za nim marianie) wywnio- skowali z tego dodatku, że Stolica Święta upoważnia ich do założenia jakiegoś bractwa. A więc od tego czasu marianie zaczęli zakładać przy swych kościołach „Bractwo Niepokalanego Poczęcia wspomagające dusze wiernych zmarłych”. Por. niżej , rozdz. VII, § 8. 3 Por. odnośny dokument w Positio (s. 376-378). Mowa jest o królu Janie III Sobieskim, który panował w latach 1674–1696.