Pisma-zebrane-Papczynski.indb

93 dedykacje i przedmowy sztuk i dyscyplin naukowych, nieskazitelnością obyczajów czy też innymi przymiotami zasługującymi na pochwałę 2 ? Pocho- dzisz z rodu bardzo starego i sławnego. Prowadzisz taki tryb ży- cia, który predysponuje cię do objęcia i zaszczyca stanowiskiem doradcy i ambasadora chrześcijańskiego króla. Wykształcenie masz takie, jakiego wielu chciałoby sobie życzyć, a jakie niewielu tylko posiada. W ogóle nie brak ci niczego z tych przymiotów, które pewien moralista chciałby widzieć we francuskim księciu: «Na to jedno kładą nacisk królowie Francji, a mianowicie na to, aby urzędy i stanowiska, godność ambasadorów powierzać tym, co do których są przekonani, iż odznaczają się nienaganną mo- ralnością, wieloma zaletami ducha, są wykształceni i dobrze się prezentują; to ich roztropności powierzają całość spraw, w nich pokładają cały majestat królestwa». Nie popełnił żadnego błędu jego wysokość król, powierzając tobie, Waszmość Panie, urzę- dy i stanowiska, bo znalazł w tobie te wszystkie przymioty, jakie powinny cechować kogoś, kto został powołany do reprezento- wania majestatu królewskiego i godności króla. Ale panegiryki na twą cześć pisać będą potomni, zwłaszcza ci, którym drogie są korzyści trwałego pokoju. Mnie wypada chwalić cię tym bar- dziej, im łaskawiej dar mój zostanie przyjęty. Nie zrobiłbym tego, gdybym nie dostrzegł w tobie bohatera, dla którego nic nie jest niemiłe, nic małe, nic mało warte. Pewny twej życzliwości ofia- rowuję i dedykuję ci wody zaczerpnięte z oceanu sztuki wymowy nie po to, bym kiedykolwiek zdołał ugasić pragnienie człowieka przepełnionego morzem wiedzy, lecz po to, by pokazać całemu światu, że przyjmując ten dar, okazujesz wobec mnie tak wielką swą przyjaźń i życzliwość, jak ja moją zuchwałość i lekkomyśl- ność, decydując się na złożenie ci tego daru. Jeśli zatem dar mój spotka to szczęście, że postanowisz zabrać go ze sobą do swojej ojczyzny, to czy nie mógłbym słusznie tylko temu przyklasnąć, kiedy moja skromna [książka] Zwiastun królowej sztuk towarzy- szyć będzie ambasadorowi wielkiego królestwa?” 2 Por. Cyceron, Pro M. Marcello 1, 4.