Pisma-zebrane-Papczynski.indb

55 posłuszestwo, ubóstwo, czysto jakiego przełożonego, niech albo znosi to bardzo cierpliwie dla zasługi życia wiecznego, albo jak najskromniej sam, bądź przez kogoś innego, niech przedstawi [ten problem] temu, przez kogo jest obciążony, by zastosował należne umiarkowanie. 2. Istota waszego ubóstwa polega na tym, by nikt bez zgo- dy przełożonego nie posiadał czegokolwiek prywatnie ani nie ośmielił się nazywać czegoś własnym. Te rzeczy, które by mu zo- stały przyznane do użytku, niech czysto, w całości i na ile to jest możliwe, długo zachowa. Wszystkie dochody niech należą do użytku wspólnego, bez względu na to, czy zostały zebrane z jałmużn, czy skądinąd, a sposób ich zbierania, przechowywania i rozdzielania, który za- warty jest w dekretach papieskich, niech będzie zachowany w ca- łości pod groźbą podanych tam kar 14 . Niech nikt nie przechowuje u siebie nie tylko pieniędzy, pod karą pozbawienia głosu czynnego i biernego, ale także pokar- mów ani napojów bez upoważnienia przełożonego, i to udzie- lonego rozsądnie na jakiś czas. Wszyscy bowiem powinni żyć ze wspólnego majątku i stołu. Tego zaś upoważnienia należy udzielać mianowicie jedynie starcom i chorym, przewidziawszy [możliwość] wszelkiej szkody. Stąd też niech żaden z was bez ta- kiego pozwolenia przełożonych nie przyjmuje czegokolwiek od kogokolwiek, czy to spośród domowników, czy spoza domu, ani komukolwiek nie daje. Ojcowiznę zaś i dobra, jeżeliby jakie posiadał w świecie, niech rozdzieli przed złożeniem profesji, chyba że w jakimś przypad- ku miałby przeszkodę, a wówczas niech to uczyni jak najprędzej po złożeniu profesji, jako że Pan nasz jasno oświadczył: „Żaden... który nie odstępuje wszystkiego, co ma, nie może być uczniem moim” (Łk 14, 33). Poza tym, aby z powodu raczej surowego niedostatku członko- wie nie byli opieszali w służbie Bożej, przełożeni zaopatrzą ich do- 14 Wydaje się, że jest tu mowa o dekrecie Klemensa VIII Nullus omnino (1599), gdzie w § 2 jest powiedziane, że zakonnik niczego nie może posiadać na własność. Podane są tam również kary grożące tym, którzy nie poddają się owym przepisom papieskim; por. NVS, s. 40, przyp. 38.