Pisma-zebrane-Papczynski.indb

zwiastun królowej sztuk 228 W sposób podobny, uległy zefirom, sprzyja jabłoni Owocopłodny gaj | z jabłonką swoją. Wzgórza z winną latoroślą i winną jagodą Każą jesieni przyjść | w środku wiosny tej. Księżyc zaś swoich, a słońce też swoich cugli nie puści. Gwiazdy orbit swych | nigdy nie zmienią też. Całe swe światło czerpie od widocznego Barana, Funkcję pełni on | księżyców i słońc. Nie ma tam nocy ni zmiennych pór czterech jednego roku. Ciągle trwają dni, | zawsze dzień po dniu. Co powiedzieć można o mieszkańcach miasta? Szatą na słońca wzór | wszyscy odziani są. Rozsianymi perłami zwieńczone głowy mają, Zwyciężczyni 379 trzy | razy głoszą triumf! Wolni od wspomnień walk swoich, które były za życia, Szydzą z pocisków też | zapomnienia rzek. Powiesz nam, Piotrze, że pośród innych radości na ciebie Czekał na wzgórzu krzyż, | ty zaś gotóweś był. Ty zaś, Wawrzyńcze, czy powiesz, jak żar przemogłeś węgli? Jak zdjęto twój skalp, | powiesz, Bartku, nam? Ty, Cyprianie, o mieczu, Sebastianie o strzałach? Agnę ogień, Ulkę łódź, | Teklę zwierz zaś zmógł. Tak trofea swoje każdy opiewać może, Bo Flegeton ach | odjąć nie mógł też. Bo wyzbywszy się takiego ciężaru, nie muszą Wroga starego się bać | ani jego gróźb. Raczej bać się mogą ciała, które tam bytują, Ciała, co mają więź | z duszą na zawsze już. Wzbrania się jedno drugie uszkodzić, lecz w podobny sposób Kocha prawdziwy ład | dobry dla obu stron. Aby radość z tej więzi trwała jak najdłużej, Sączy życiowy puls | gęsty obfity płyn. Cóż, kiedy nikt nie boi się chorób, ale każdy Z miejsca ustąpi wraz, | gdy już starość jest. 379 Tj. NMP.