Pisma-zebrane-Papczynski.indb

zwiastun królowej sztuk 214 dla sztuki wymowy. Ale podają też, że i naród rzymski ofiarował Proajresjosowi 332 posąg ( effigies ) z napisem: „Królowa świata 333 Proajresjosowi, królowi wymowy”. Widać wyraźnie, że poeci nie mniej niż mówcy – i to zarówno w starożytności, jak i w naszych czasach – byli otaczani wielkim szacunkiem. Jednych czczono gałązką palmową, innych liśćmi laurowymi. A najbardziej genialnym spośród nich wystawiano pomniki, skoro nawet taki mniej poprawny Enniusz doczekał się na afrykańskim grobowcu marmurowego pomnika. A co z Homerem? Czyż nie doczekał się jak jakiś bóg świątyni poświęconej swemu imieniu? 334 . Czy [słynna] tarcza 335 nie była tak wysoko ceniona przez władcę Aleksandra Wielkiego, że przyciskał ją do swego serca, przecierał własną dłonią i przechowywał pośród skarbów [króla perskiego] Dariusza w odnalezionej kosztownej szkatule? Nie mogę tu nie wspomnieć o naszym Sarbiewskim 336 , który choć zrodzony wśród chłodów Sarmacji, ogarnięty był tak gorącą iskrą poetyckiego talentu, że uznawano go za równego Horace- mu. Zaliczony przez niepokonanego króla Władysława, zwane- go przez nas Czwartym, do grona doktorów [teologii], otrzymał od niego w dowód uznania pierścień [z szafirem], a przez wielce uczonego i świątobliwego papieża Urbana VIII 337 wyróżniony zo- stał nie najmniejszym zaszczytem 338 . Szczęśliwy poeta, z którego Laertios, Demetrios [ z Falerontu ], V 75-85, tłum. M. Olszewski i B. Kupis, w: Diogenes Laertios, Żywoty i poglądy słynnych filozofów , Warszawa 1968. 332 Sofista i retor chrześcijański, który nazywał się po grecku Proairesios (276–368), był uczniem Ulpiana oraz Juliana z Kapadocji i jego następcą na ka- tedrze retoryki w Atenach, gdzie miał być nauczycielem Bazylego i Grzegorza z Nazjanzu. 333 Res ( pl .) ‘wszechświat’; chodzi tu o Rzym jako władcę całego ówczesnego świata. 334 Chodzi tu o Homereion wzniesione w Aleksandrii 222–204 przed Chr. przez Ptolomeusza Filopatora. 335 Orbis , Achillesa, wykonana przez Hefajstosa na prośbę Tetydy. Por. Homer, IIiada 18, 479 n. 336 Maciej Kazimierz Sarbiewski ( Sarbievius ) (1595–1640) poeta polsko-ła- ciński, zwany „sarmackim” czy też „chrześcijańskim” Horacym. 337 W oryg.: eius nominis octavo . 338 Papież założył mu na szyję złoty łańcuch z medalionem.