Pisma-zebrane-Papczynski.indb

201 cz : wiczenia wstpne wymowy karnie, ale jeszcze wspominając o tym, robisz ludziom wymówki i nie pozwalasz im zapomnieć o tej ich niewoli. Zrobiłeś coś, proszę cię, Cyceronie, dokazałeś czegoś – wystar- czy, że ludzie to przecierpieli. Ale czy jeszcze i uszom naszym będziesz się naprzykrzał ze swą nienawiścią, będziesz nas jeszcze swymi najbardziej nieprzyjemnymi słowami prześladował? „Zbroja niech todze ustąpi, niech wawrzyn ustąpi wymowie” 286 – jakbyś ty naprawdę w todze, a nie w zbroi dokonał tego, czym się tak przechwalasz, i jakby między tobą a dyktatorem Sullą była jeszcze jakaś różnica prócz tytułu władzy! 4. Ale co ja tu więcej mammówić o twojej zarozumiałości? Cie- bie przecież Minerwa nauczyła wszystkich umiejętności! Jowisz najlepszy i największy przyjmował cię na zebraniu bogów! Italia nosiła cię, gdyś wracał z wygnania, na barkach swoich! A proszę cię, Romulusie Arpinacki 287 , któryś wyjątkowym swymmęstwem przeszedł wszystkich Paulusów, Fabiuszów, Scy- pionów, jakież ty w końcu zajmujesz miejsce w tym zespole oby- wateli? Do którego ugrupowania w rzeczypospolitej się przyzna- jesz? Kogo ty uważasz za przyjaciela, kogo za nieprzyjaciela? Bo wobec tego, na którego wśród obywateli zastawiałeś [za] paści, jesteś służalcem; jakim prawem, gdyś ze swego wygnania z Dyr- rachium wrócił, na niego nastajesz? Popierasz potęgę tych ludzi, których mieniłeś tyranami 288 , a tych samych, którzy przedtem wydawali ci się najlepszymi, teraz nazywasz głośno bezrozum- nymi szaleńcami 289 . Bronisz sprawy Watyniusza, o Sestiuszu 290 wyrażasz się ujemnie. Bibulusa obrażasz najbardziej zuchwałymi słowami, chwalisz Cezara 291 . Temu 292 , którego najbardziej niena- widziłeś, teraz najbardziej nadskakujesz. O rzeczypospolitej co innego myślisz, stojąc, a co innego, gdy tylko usiądziesz. Jednym 286 Wers cytowany w oryginale nieco wyżej, w przypisie 284. 287 Tzn. niczym drugi założycielu Rzymu. 288 Mowa o triumwirach. 289 Mowa o optymatach. 290 Który zabiegał o powrót Cycerona z wygnania. 291 Bibulus i Cezar, dwaj konsulowie w roku 59. 292 Tj. Cezarowi. Zakończenie