Pisma-zebrane-Papczynski.indb

14 przedmowa doktrynę o Maryi wyprowadza nasz Autor z prawdy o Jej Bo- skim macierzyństwie, które jest podstawą wszystkich innych przywilejów. Maryjność o. Papczyńskiego charakteryzowała się nie tylko jego szczególną czcią wobec Matki Zbawiciela, ale i głę- bokim zrozumieniem dla Jej roli w zbawczym dziele Chrystusa. Zależność człowieka od Maryi w dziele zbawczym, która wyra- ża się w rozdawnictwie łask za Jej orędownictwem, sprowadza się do tego, co w teologii określa się mianem duchowego macie- rzyństwa Maryi wobec ludzi. To przekonanie było żywe w Koś- ciele, a na gruncie polskim o duchowym macierzyństwie Maryi wspominał już w XV wieku Mikołaj z Błonia. Myśl ta przewijała się także w drugiej połowie XVI wieku, a została potem podję- ta m.in . przez św. Stanisława Papczyńskiego. Maryję, zwłaszcza w tajemnicy Jej niepokalanego poczęcia, stawia on jako wzór doskonałości i duchową Matkę wszystkich wierzących w Chry- stusa. Poprzez swoje „fiat” Maryja w sposób najdoskonalszy wy- pełniła wolę Bożą, a przykład Jej życia uczy nas w całej rozciągło- ści służenia Chrystusowi ( Mistyczna świątynia Boga; Wejrzenie w głąb serca). Należy podkreślić również apostolski wymiar nauczania o. Papczyńskiego. Jego troska o jak najszerzej rozumiane duszpa- sterstwo obejmowała pracę parafialną, katechetyczną i misyjną, skłaniając nawet do niesienia pomocy zmarłym, zwłaszcza przez modlitwę i umartwienie. Nasz Autor potrafił w sposób sugestyw- ny ukazać chwałę nieba zbawionych, by tym samym zachęcić do głębszego życia duchowego, a także do modlitwy za tych, którzy przebywając w czyśćcu oczekują na pełne uczestnictwo w radoś- ciach nieba. Korzystając z dobrze sobie znanych zasad retoryki, o. Papczyński potrafił osiągać taki efekt, że jego rozważania po- mimo specyficznego języka baroku nie rodzą wątpliwości dok- trynalnych, a jednocześnie są żywe, dynamiczne i przekonujące (por. Chrystus cierpiący ). Zauważamy, że w nauczaniu św. Stanisława Papczyńskiego wy- raźne jest trynitarne ukierunkowanie: Bóg w Trójcy jedyny znaj- duje się w samym centrum tego nauczania. Wiele miejsca po- święca on Osobie Syna Bożego Jezusa Chrystusa, Jego nauczaniu