Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1319 testament pierwszy 8. Moim najmilszym Braciom w Chrystusie polecam najmoc- niej i jak najusilniej [praktykować] miłość do Boga i bliźniego, jedność umysłów, pokorę, cierpliwość, trzeźwość, skromność, wierne wypełnianie swego powołania i stanowcze w nim dalsze trwanie, należytą cześć dla Dziewicy bez Zmazy Poczętej, peł- ne zapału wspieranie zmarłych, przestrzeganie reguł zakonnych, karność i doskonałość zakonną i zawsze coraz to gorliwszego du- cha. Niech pamiętają, że za to, co Bogu i Najwybrańszej Dziewi- cy ślubowali, jest dla nich odłożona najpewniejsza i niezawodna nagroda. 9. Nade wszystko pragnę, najmilsi moi, aby pośród was kwit- ły pokój, zgoda i miłość wzajemna. „Jeden drugiego brzemiona noście i tak wypełnicie prawo Chrystusowe” (por. Ga 6, 2). Bóg pokoju i miłości niech was strzeże, kieruje wami, broni i zba- wia was na wieki. Któremu, w Trójcy Jedynemu, niech będzie wieczna chwała, cześć, uwielbienie, i w sobie samym, i w Słowie Wcielonym, i we wszystkich wybranych najsłodsze upodobanie, a szczególnie w Jego Najwybrańszej Dziewicy Rodzicielce, Mat- ce zmiłowań, jedynej nadziei i ucieczce wszystkich grzeszników i mojej. Amen. 10. O Boże, o Dobroci, o nieskończona Mocy, jako możesz, jako wiesz, jako chcesz, zmiłuj się nade mną, Stanisławem od Je- zusa i Maryi, najniegodniejszym kapłanem, nic niewartym Sługą, największym grzesznikiem ( własnoręcznie ) 336 . 11. Napisałem to własną ręką, w maleńkiej celi użyczonej mi przez najłaskawszego Boga, przy Wieczerniku Pańskim. Dnia 9 grudnia, Roku Pańskiego 1692, w Nowej Jerozolimie. 12. Długów żadnych nie zostawiam, oprócz jedynego, któ- ry – wyznaję – jestem winien wszystkim, zwłaszcza bardzo pobożnym osobom tego miasta i kapłanom [Instytutu Księ- ży] żyjących wspólnie 337 , mieszkańcom, dobroczyńcom, przy- jaciołom i nieprzyjaciołom, a jest nim dług wdzięczności, jaki 336 O. Papczyński zapewne miał początkowo zamiar tu skończyć testament (stąd dopisek: własnoręcznie ), ale potem dodał jeszcze dwa paragrafy. 337 Z pewnością chodzi tu o Zgromadzenie Bartolomitów, które zostało zało- żone w 1640 roku przez Bartłomieja Holzhausera pod nazwą „Instytutu księży