Pisma-zebrane-Papczynski.indb

listy i dokumenty 1318 śmierć najokrutniejszą Jej Syna i przez najboleśniejsze cierpienia Jego i Jej samej – o żywot wieczny i o uszczęśliwiające [w niebie] świętych obcowanie. 5. Ponieważ zaś z wieloma musiałem obcować i wielu mogłem urazić, rozdrażnić, rozgniewać, przeto błagam wszystkich i każ- dego z osobna, szczególnie tych, których kiedyś zgorszyłem, ob- ciążyłem lub niegodziwie wzburzyłem, aby mi wybaczyli. Rów- nież ja wszystkim wybaczam, także tym, którzy mnie po śmierci będą napastować, i życzę im, i błagam Boga wszelkiej dobroci, by był dla nich najłaskawszy. 6. Nie czynię rozporządzenia co do rzeczy, ponieważ dobro- wolnie ubogi, żadnych rzeczy nie posiadam na własność, jako że wszystko miałem wspólne i ze wspólnego [pochodzące] 331 , wszystko też wspólnocie pozostawiam, wszelako pragnę, aby moje pisma były spalone (ponieważ są niegodne czytania i bez- owocne), nikomu [jednak] nie ośmielam się tego nakazać 332 ; po- nieważ jak zewnętrznie, tak i wewnętrznie jestem ogołocony. 7. Dla Najdostojniejszego zaś i Przewielebnego Księdza Bisku- pa mego 333 , ponieważ znosił mnie w swojej diecezji, niech Bóg będzie łaskawy, jak też i dla Poprzednika 334 , który wyświadczył mi wiele dobrego, stał się nagrodzicielem i gloryfikatorem. Ow- szem, wszystkim, którzy poparli i ochraniali to maleńkie Zgro- madzenie Niepokalanego Poczęcia, wzbudzone przez Boga dla wspomagania wiernych zmarłych, obiecuję podwójnie wielkie [dobra] z ręki Boga. Prześladowcom, jak już tego doświadczyli, przygotowana jest kara – niebezpiecznie jest [bowiem] drażnić protegowanych Błogosławionej Dziewicy Maryi 335 . 331 Zgodnie z Regułą życia , rozdz. III, § 2. 332 W drugim (i ostatnim) Testamencie z roku 1699/1701 o. Papczyński nie ponawia już tego pragnienia. 333 Chodzi o bp. Jana Stanisława Witwickiego, ordynariusza poznańskiego (1687–1698). Por. nota biograficzna na s. 1113, przyp. 4. 334 Mowa jest o bp. Stefanie Wierzbowskim, poprzedniku bp. Witwickiego, zmarłym w 1687 roku. Por. nota biograficzna na s. 1292, przyp. 238. 335 Jest to potwierdzone przez o. Wyszyńskiego w VW (por. VW, §§ 80-82: Positio , s. 696-698).