Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1269 apologia wystpienia z zakonu szkół pobonych się przywrócić do ustalonego porządku przestrzegania świętej reguły zakonnej. 14. Ponieważ ojciec Wacław z przykrością to znosił, więc już to ganił mnie napastliwymi listami 117 , już to ojcu Generałowi niena- leżycie polecał 118 , już to przed królem Kazimierzem 119 , Nuncju- szem Apostolskim 120 zawzięcie oskarżał i nie wiem, jakie [jesz- cze] snuł przeciw mnie intrygi 121 . 15. A najpierw mnie, powracającego z rzymskiej podróży do Prowincji 122 , usiłował koniecznie z niej wypędzić, gdy – nie oka- zawszy mi dokumentów potwierdzających jego prowincjalat – rozkazał [mi], odpoczywającemu po rzymskiej podróży w War- szawie, abym w ciągu dwudziestu czterech godzin odszedł z tego domu, a w ciągu tyluż dni z Prowincji wracał do Niemiec. Dobry Jezu! Niemcy i Morawianie obżerali się dobrami Prowincji wy- posażonej wieloma moimi pracami, a ja, jej syn, ciągle krwawymi prawie potami ociekający z miłości ku niej 123 , na wygnanie byłem wysyłany 124 . kać tak długo (do 1661 roku) na święcenia kapłańskie. Nie mamy jednak żadnego udokumentowanego potwierdzenia tej hipotezy. Por. Positio , s. 50 (Doc. III, 2, intr.). 117 Po wyborze na prowincjała (1665 rok) Opatowski przeniósł się do Podoliń- ca, skąd mógł pisać te listy do o. Papczyńskiego, który pozostał w Warszawie. Żaden ze wspomnianych listów nie zachował się. 118 Listy te nie zachowały się. Jeden z nich (w nim „był opisany również tra- giczny układ z o. Stanisławem i jego zwolennikami”) Opatowski napisał do gene- rała w 1667 roku. Por. Kr., s. 281: Positio , s. 299. Por. też § 18. 119 Jan Kazimierz, król Polski (1648–1668). Nie zachował się żaden dokument, który by to potwierdzał. 120 Galeazzo Marescotti, nuncjusz apostolski w Polsce (1668–1670). Por. Po- sitio , s. 42, przyp. 1. 121 O. Papczyński z towarzyszami atakowani przez przełożonych, szukali pomocy u króla i nuncjusza (por. Positio , s. 105. 118. 142. 306), a Opatowski, widocznie w odpowiedzi na ich interwencje, kierował takie oskarżenia i snuł in- trygi. 122 O. Papczyński powrócił z tej „rzymskiej podróży” (1667–1668. Por. §§ 3-6) do prowincji polskiej w maju 1668 roku. 123 W ten sposób o. Papczyński opisuje swoje trudy poniesione w spełnianiu różnych obowiązków i urzędów w prowincji polskiej w latach 1658–1570. Por. SH, s. 48, przyp. 70. 124 Por. SH, s. 48, przyp. 71.