Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1267 apologia wystpienia z zakonu szkół pobonych 10. Dodaj zniesławiające szyderstwo, gdy wysłał mi dwa listy z tytułem prowincjała, aby mi wypomnieć jakieś ubieganie się o urząd 105 (Boga wzywam na świadka, że się oń nie starałem), podczas gdy ja złożyłem publiczną przysięgę, obok zwyczajowe- go ślubu, że nie przyjmę żadnego przełożeństwa, chyba żebym był wybrany przez Ducha Świętego w tajnym głosowaniu 106 . Inne rzeczy otaczam milczeniem. 11. Także z tej wrogości wypływało to, że ja – choć dość czę- sto się tego domagałem wobec pilnej konieczności – nie mogłem u niego doprosić się wizytatora, który by zbadał pewne braki i Prowincję lepiej utwierdził i wzmocnił 107 . Dlatego musiałem powziąć postanowienie, by prosić o zwolnienie 108 . 12. Do wrogości Ojca Generała doszła ta jeszcze bardziej szka- radna, ponieważ bliższa, wrogość Ojca Prowincjała. Był nimWac- ław od Najświętszego Sakramentu, sprawca mego powołania 109 , 105 Te dwa listy, o których tu jest mowa, uważane są dziś za zaginione. Praw- dopodobnie o. Chiara wysłał je do Polski w latach 1668–1670. Kraus twierdzi, że jeden z listów generała (w 1669 roku?) był zaadresowany: „Patri Stanislao a SS. mo Sacramento provinciali Poloniae” (Do Ojca Stanisława od Najśw. Sakramen- tu, prowincjała Polski). Por. SH, s. 44, przyp. 51. 106 Por. wyżej , nr 2: Profesja ślubów prostych, jedno z przyrzeczeń dodanych do profesji. 107 O. Papczyński prosił „dość często” ( saepius ) o wizytatora generalnego dla prowincji polskiej. Jeśli czynił to przeważnie listownie, to nie zachował się żaden z tych listów. Por. § 6; § 45. W postscriptum do swojego listu skierowanego do prokuratora pijarów w Rzymie o. Papczyński napisał: „Proszę, aby [Wasza Wie- lebność] zechciał mnie powiadomić, czy o. Generał odwiedzi Prowincje i czy przybędzie do nas?”. Por. „Wprowadzenie do listów i dokumentów”, przyp. 4. Fak- tem jest, że generał Chiara zaniedbywał obowiązek przeprowadzania wizytacji poza Italią. Por. tamże, przyp. 4. 108 Por. niżej , § 48. 109 Wacław Opatowski od Najśw. Sakramentu, ur. w 1627 roku, profes w Za- konie Pijarów od 1643, od 1664 rektor domu warszawskiego, w latach 1665–1671 prowincjał. Sformułowanie „sprawca mego powołania” jest jedyną posiadaną przez nas informacją na temat okoliczności, w jakich narodziło się powołanie o. Papczyńskiego do pijarów. Jednak nie mamy żadnego wytłumaczenia tych słów. Do spotkania Papczyńskiego z Opatowskim doszło w Kolegium Pijarów w Po- dolińcu, gdzie Papczyński w latach 1649–1650 był studentem na Syntaxa, pod- czas gdy Opatowski, naówczas kleryk niższych święceń, od 1648 roku nauczał tam humaniora (poesia), czyli poetyki. Wtedy to Opatowski stał się „auctor” jego powołania do pijarów, jednak nic pewnego nie wiadomo o ich znajomości w tym