Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1259 ofiarowanie siebie i że nigdy ani nie spowoduję, ani nie pozwolę, ani nie zgodzę się, nawet pośrednio, aby zostały one w jakiś sposób zniesione lub zmienione, ani by od nich udzielano dyspensy, chyba że z poważ- nej i zgodnej z prawem konieczności. 3. Przyrzekam ponadto rozsądnie rozumiane posłuszeństwo Jego Świątobliwości Namiestnikowi Jezusa Chrystusa i jego de- legowanej władzy oraz wszystkim moim pośrednim i bezpośred- nim przełożonym, i to, że nie będę posiadał niczego jako własno- ści prywatnej, ale że wszystko będę uważał za własność wspólną. 4. Wyznaję, że wierzę we wszystko, w co wierzy święty Koś- ciół Rzymski i co w przyszłości poda do wierzenia, zwłaszcza zaś wyznaję, że Najświętsza Boża Rodzicielka Maryja poczęta zosta- ła bez zmazy pierworodnej, i obiecuję, że będę szerzył Jej cześć i bronił jej nawet kosztemmego życia 73 . Tak mi dopomóż Bóg i ta święta Boża Ewangelia. 5. Kazimierz pod Krakowem, w rezydencji Księży Ubogich Matki Bożej Zakonu Szkół Pobożnych, w obecności Wielce Czci- godnego Ojca Michała od Nawiedzenia, Wiceprowincjała Pol- skiej Prowincji 74 , należącego do Zakonu Ojca Józefa od Matki Bożej, Prezydenta wspomnianej rezydencji, i Czcigodnych Kle- ryków niższych święceń – Kazimierza od Aniołów i Bernarda od Męki Pańskiej, dnia 2 [11] 75 grudnia 1670 76 . 73 Jest to tzw. „votum sanguinis” (ślub krwi), praktykowany od dawna przez „immakulistów”, tych, którzy opowiadali się za przywilejem Niepokalanego Po- częcia NMP (nie był on jeszcze dogmatem). Por. Positio , s. 212. 74 O. Michał Kraus (zm. 1703) był obecny przy tym „oblatio”, bo był upoważ- niony do zwolnienia tego dnia o. Papczyńskiego i niżej wymienionych dwóch kleryków ze Zgromadzenia Pijarów. Por. Positio , s. 278-279. 75 Wiadomo, że o. Papczyński dokonał Oblatio , czyli ofiarował siebie, tego samego dnia, w którym został zwolniony z Instytutu Szkół Pobożnych, tzn. 11 grudnia 1670 roku. Por. Positio , s. 212-213 i wstęp do wydania krytycznego Oblatio w SH, gdzie na stronie 26 podano wyjaśnienie, jak powstał błąd („2” za- miast „11”) w datowaniu tego dokumentu. 76 Ten ostatni paragraf został dodany prawdopodobnie przez o. Papczyńskie- go już po ceremonii „ofiarowania siebie”.