Pisma-zebrane-Papczynski.indb

121 cz : wiczenia wstpne wymowy [miłości], przepojeni miłością ( pie ), nie zważali wielkodusznie na złowróżbny żar szalejących dokoła płomieni. Niewątpliwie ta wyjątkowa dwójka młodych bohaterów miała świadomość i starała się jak najściślej przestrzegać tego przyka- zania boskiego, które nakazuje okazywać rodzicom naszym jak największą miłość, najwyższy szacunek, należną im cześć, a tak- że stosowne posłuszeństwo. Aczkolwiek – być może – ta dwójka młodych bohaterów nie znała świadectwa księcia 43 filozofów 44 twierdzącego, że nie istnieje taki rodzaj podziękowań i świad- czeń, które by zdołały zrekompensować i odwzajemnić choćby najmniejsze oznaki czułości okazywane przez rodziców własnym dzieciom 45 . Dlatego też, moi drodzy słuchacze, należy ukoronować nie- więdnącym wieńcem nieśmiertelnej chwały tego najczulszego ( pius ) Eneasza, który ożywiony prawdziwą i szczerą miłością do ojca wyniósł go, nadwątlonego starością, na własnych barkach z płonącego miasta rodzinnego. Jego czyn, tak rzadko spotykany i tak osławiony, zasługuje na najwyższy podziw i zaszczytne na- śladowanie. A na co zasługujecie wy, którzy pozwoliliście na to, by twardy i zimny lód nieokrzesanej niechęci ostudził w was synowską mi- łość do rodziców? ĆWICZENIE 2 Amen : wyjaśnienie najczęściej używanego w Kościele słowa O ile, drodzy słuchacze, starożytne ludy pogańskie zasługują na pochwałę z tej racji, że wynalazły wiele środków na przebła- ganie ( placare ), uwielbienie ( colere ) i czczenie różnymi uroczy- stościami ( celebrare ) swoich bogów 46 , o tyle oparty na ortodoksji, 43 W oryg.: antesignanus ‘żołnierz na pierwszej linii, walczący na przedzie; przywódca’, przenośnie: princeps . 44 Tj. Arystotelesa. 45 Powyższy wywód o. Papczyńskiego zdradza wyraźną inspirację ósmą księ- gą Etyki nikomachejskiej Arystotelesa (przekł., wstępy i komentarze: D. Gromska, L. Regner, W. Wróblewski, Warszawa 2000). 46 Na przykład rzymska pietas oznaczająca gotowość oddania bogom tego, Przytoczenie świadectwa Zakończenie Wstęp: pochwała Kościoła