Pisma-zebrane-Papczynski.indb

utwory pochwalne 1192 odpoczywał. I my słusznie wyznamy, że laur zasłużenie został nałożony na Doktora Anielskiego jako bojownika anielskiej cno- ty i jej nauczyciela dla wszystkich ją studiujących. Przejdźmy od cnoty do mądrości, od czystości do nauki, która – jako że w ogóle jest anielska – anielskim uczyniła naszego Dok- tora. Lecz nie tylko o tym mówmy, ale również [tego] dowiedź- my. Ponieważ podaję w tej sprawie dowód, zaklinam, abyście zechcieli go zrozumieć [przynajmniej na tyle], na ile dokonaliście postępu w wykształceniu. Ja, uczeni słuchacze, uważam, że za anielskie trzeba uznać wszystko, co przekracza porządek natury bądź sił, a ponadto na- zywane jest cudownym. Dziwimy się, że na prośby wojowniczego wodza Jozuego słoń- ce swój bieg wstrzymało 35 ? Zatrzymał je anioł. Dziwimy się, że w ciągu trzech dni zostało wyniszczonych siedemdziesiąt tysięcy poddanych Dawida, w karze za królewską pychę 36 ? Zniszczenia dokonał anioł. Dziwimy się stu osiemdziesięciu pięciu tysiącom zabitych w obozie Asyryjczyków w ciągu jednej nocy 37 ? Zabił [ich] anioł. Dalej: co uratowało młodszego Tobiasza przed po- żarciem przez ogromną rybę 38 ? Anioł. Kto tego samego zachował nietkniętego przed strażnikiem piekieł 39 ? Anioł. Któż przywrócił światło oczu jego ojcu 40 ? Anioł. I w istocie, nie ten był strasz- nym jeźdźcem, kto obalił na ziemię Heliodora, najeźdźcę Bożego skarbu. Był nim ktoś inny, nie anioł. Owi właśnie dwaj młodzień- cy, którzy rzucili się na świętokradczego grabieżcę i wymierzyli dość uderzeń, ich właśnie należy uznać za aniołów 41 . łowie podpasują mu lędźwia; od tego czasu był wolny od wszelkiego zmysłu po- żądania”. 35 Por. Joz 10, 12-14. 36 Por. 1 Krn 21, 14-17. 37 Por. 2 Krl 19, 35. 38 Por. Tb 6, 2-4. 39 Por. Tb 6, 14-22; 8, 1-15. 40 Por. Tb 11, 4-17. 41 Por. 2 Mch 3, 23-28.