Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1165 rozwaanie vii: mier mierci nego młodzieńca. Poświęcił się stanąć za religię i za ojczyznę ludu Bożego i poprosił o przyjęcie do szeregu. „Cóż to – powie- dział – za Filistyn nieobrzezaniec, który urąga hufcom Boga żyją- cego?” (1 Sm 17, 26). «Niech nie upada serce niczyje dla niego! Ja, sługa twój, pójdę i spotkam się z Filistynem» (1 Sm 17, 32). Zbroi się więc po królewsku: hełmem Saula osłania głowę, pancerzem pierś i grzbiet, tarczą ręce, biodro mieczem. Świetny wojownik! Idzie do przodu! Lecz w jednej chwili zatrzymuje się! Dlaczego? «Nie mogę tak chodzić – mówi – bo nie mam zwyczaju” (1 Sm 17, 39). I zdjąwszy z siebie to wszystko, „wziął kij swój [...] i wy- brał sobie pięć jaśniusieńkich kamieni z potoku, [...] i wyszedł przeciw Filistynowi” (1 Sm 17, 40). „I poraziwszy Filistyna, zabił go” (1 Sm 17, 50). Zwycięstwo! Zwyciężony został Olbrzym, zwyciężył Chłopiec. Ale ten Chłopiec zwyciężył, który był figurą Chrystusa. Zwycię- żony [został] Olbrzym, który był symbolem śmierci. A czym jest kij Dawida? Krzyżem Chrystusa. Czym jest pięć kamieni? Rana- mi Chrystusa. Tą bronią powalił najbardziej rozwścieczonego i zuchwałego Goliata, to znaczy śmierć urągającą nam wszyst- kim. Ojciec wszystkich ludzi w owocu zakazanym połknął śmierć, a z kolei przez nią [On sam] został połknięty. Powiedziane mu było: „ale z drzewa wiadomości dobrego i złego nie jedz, bo któ- rego dnia będziesz jadł z niego, śmiercią umrzesz” (Rdz 2, 17). A on zlekceważywszy rozkaz Boga, zjadł bardzo zgubne jabłko, a z jabłkiem bardzo zgubną śmierć. I tak – jak stwierdza św. Paweł – „przez jednego człowieka grzech wszedł na ten świat, i przez grzech śmierć, i tak na wszystkich ludzi śmierć przeszła, w którym wszyscy zgrzeszyli” (Rz 5, 12). Szalał więc po całym świecie straszliwy Goliat, budząca we wszystkich grozę śmierć: wszędzie zwycięska, wszędzie triumfu- jąca. Nikt nie śmiał się jej przeciwstawić, bo i nie mógł. Za każ- dym szła, każdego zabijała. Dlatego już i nazwano ludzi śmier- telnikami, bo byli podporządkowani śmierci. W końcu do obozu ludzi, na ten świat podksiężycowy, wszedł nowy Dawid, to zna- czy Chrystus, nasz Król i Zbawiciel. Chwycił kij, bez wątpienia