Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1157 rozwaanie vi: chwalebny krzy moją los rzucali» (Mt 27, 35; por. Ps 21, 19). Z tych słów bardzo łatwo możemy wywnioskować, że zdarto z Chrystusa Pana świę- tą togę, zanim przybito Go do nieszczęsnej belki. Święty Anzelm nie bez słuszności tak powołuje się na Najświętszą Rodzicielkę, która jakby mówiła do siebie o tej sprawie: „Gdy przyszedł na Kalwarię, miejsce najhaniebniejsze, [...] ogołocili zupełnie moje- go Jedynego Syna z Jego szat, a ja straciłam dech z przerażenia; jednak biorąc nakrycie mojej głowy, przewiązałam Mu biodra”. Również nie odmiennego zdania jest Doktor Seraficki 61 , gdy mówi: „Zdzierają znowu szaty i nagi jest teraz trzeci raz na oczach całego tłumu” oczywiście Jezus, który ma być ukrzyżo- wany, „odnawiają się rany z powodu sukni przylgniętej do ciała”. Stało się to wszystko z woli Boga, by wypełniło się proroctwo królewskiego psalmisty. Oprawcy jednak dokonali tego nie w in- nej intencji, jak w tej, by Go okryć większą hańbą, gdy przed oczy nieprzyjaciół ukażą nagiego na krzyżu. Ale co przewrotni i ok- rutni ludzie uczynili dla zhańbienia, to bardzo wielka pobożność i miłość obróciła ku najwyższej chwale Chrystusa. Przez do- tknięcie najświętszym swym ciałem do tego stopnia uczcił to bez czci drzewo, że po najświętszym eucharystycznym Chlebie nie ma nic świętszego od tego krzyża, nic nie jest otaczane większym szacunkiem, nic nie jest uznawane za bardziej chwalebne. Nie bez słuszności. Czy bowiem to miejsce wokół płonącego krzaka, w którym Bóg ukazał się Mojżeszowi, tenże Bóg nie uznał za tak święte, skoro do próbującego zbliżyć się do niego powiedziano: „Nie przystępuj tu; zzuj obuwie z nóg twoich: miejsce bowiem, na którym stoisz, ziemią świętą jest” (Wj 3, 5). O ile za świętszy należy uważać ów krzyż, do którego był przy- bity okrutnymi gwoźdźmi ten sam Bóg pod osłoną ludzkiego ciała? To znaczy ten krzyż ukazany przez krzak, na którym mi- 61 Doktor Seraficki, tzn. św. Bonawentura, urodził się w Italii w 1221 roku. W wieku 22 lat wstąpił do zakonu franciszkanów, którego generałem został w 1256 roku. Autor m.in . Mniejszej biografi św. Franciszka , w tłum. S. Kafela, Kraków 1976. Papież Klemens IV mianował św. Bonawenturę arcybiskupem Yorku, a Grzegorz X obdarzył go godnością kardynała i biskupa Albano. Przed śmiercią św. Bonawentura zrezygnował z urzędu generała zakonu franciszkań- skiego. Zmarł podczas drugiego soboru lyońskiego, 15 lipca 1274 roku.