Pisma-zebrane-Papczynski.indb

chrystus cierpicy 1150 Nie wiem, czy istotnie doszedłem przyczyny tego, jednakże uwa- żam, że jest nią ta, którą dokładniej przedstawiam. Widzę, że panowanie zdobywa się czterema sposobami: przez dziedziczenie, przez wybór, przy pomocy broni i pieniędzy. Dzie- dzicem Królestwa Niebieskiego, co więcej, całego wszechświata, jest Chrystus, jak świadczą słowa św. Pawła: „którego postano- wił dziedzicem wszech rzeczy, przez którego uczynił i wieki” (Hbr 1, 2). To, że Chrystus korzysta z prawa wyboru (w obrazie Mojżesza) w tych słowach stwierdza Syracydes: „wybrał Go ze wszelkiego ciała” (Syr 45, 4). Salomon oznajmia, że bronią także domagał się obydwu praw: „Będzie z Nim walczył okrąg świata przeciw nierozumnym” (Mdr 5, 21), aby właśnie zdobyć pano- wanie nad całym światem, które pyszny Lucyfer chciał zarozu- miale przywłaszczyć sobie. Do tych trzech wreszcie sposobów Pan (jako Władca świata) dołączył i zapłatę i to nie małą, lecz ogromną, niezmierną, nieprzebraną, zapłatę życia, krwi, męki, śmierci. Którą naprawdę wtedy zapłacił w pełni, gdy umarł na krzyżu. Przepowiedział to sam już wcześniej, mówiąc: „Teraz jest sąd świata; teraz książę tego świata precz wyrzucony będzie. A Ja, gdy będę podwyższony nad ziemię, pociągnę wszystko do siebie” (J 12, 31-32). Gdy więc Syn Boży niósł krzyż, na którym miał być podniesio- ny, niósł On wówczas panowanie na swych barkach, jak to do- skonale zauważył prorok. Nikt bez okazywania radości nie sięga po władzę. Nie wypadało i Synowi Bożemu być smutnym pod ciężarem krzyża. Podniesiony na nim jakby na tronie królewskim miał wszystko przyciągnąć ku sobie. „Rozweselił się jak Olbrzym na biegnięcie w drogę”, niosąc krzyż, niosąc panowanie. Wolniej by szedł, gdyby belka niby wyjątkowe pióro i skrzydło miłości przymocowane do najświętszych barków nie niosła raczej cięża- ru zmaltretowanego ciała, niż była niesiona” (Wawrzyniec Justy- nian, De triumphali agone , 16 58 ). 3. Chociaż widzimy, że Syn Boży idący na miejsce śmierci jest rozradowany pod ogromnym ciężarem krzyża, to jednak nie 58 Patrz: Rozważanie III, s. 1131, przyp. 37 .