Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1145 rozwaanie iv: cierniowa korona najświętszego i najlepszego naszego Stworzyciela dotyczące nie jedzenia śmiercionośnego owocu z drzewa zakazanego. Grzech pierworodny jest karany przez zasiane w ziemi ciernie; ale dla Chrystusa za ten grzech jest pleciona cierniowa korona; nie doszłoby do tak haniebnej i okrutnej koronacji, gdyby nasz grzech nie zasiał w ziemię cierni; on był sprawcą bardzo odraża- jącej koronacji. Dlatego słusznie i z wielką pobożnością, ubole- wając, mówi Bazyli Wielki 52 : „Róża jest piękna, lecz mnie napawa smutkiem. Ilekroć bowiem oglądam ten kwiat, tylekroć przycho- dzi mi na myśl mój grzech, z powodu którego ziemia skazana została na rodzenie cierni i ostów”. A przecież nie tylko ten grzech pierworodny, ale i inne grzechy śmiertelników są cierniami. Złotousty Biskup 53 wspominając to krótko, mówi bardzo słusznie: „Każdy grzesznik jest jak jeż pełen kolców”. Ponieważ więc wszyscy nie jesteśmy bez grzechu, jeste- śmy takimi jeżami, my, raniąc i tocząc krew, wcisnęliśmy bezli- tośnie ciernie na świętą i Boską głowę Chrystusa. A On ten nie- spotykany rodzaj tortur tak mężnie i pogodnie z wielkiej do nas swojej miłości znosił, że nawet pragnął ich więcej i surowszych tak dalece, iż wydawało się, że te ciernie wzbudzają w Nim nowe pragnienie cierpienia, jak zauważył Tertulian 54 , bardzo mądry starodawny pisarz, mówiąc: „Ciernie poorały skronie Chrystusa Pana śmiercionośnymi ranami; ale wmiłości był podtrzymywany pragnieniem nowych męczarni”. O, niesłychana miłości, która wstrzymuje śmierć, przedłuża życie, by więcej cierpieć za nikczemnych! Śmiercionośne kolce cierniowe przenikające aż do przegród mózgu odwracają śmierć 52 Św. Bazyli Wielki (329–379), biskup Cezarei Kapadockiej, teolog, pisarz ascetyczny, organizator wspólnotowego życia zakonnego na Wschodzie, ojciec i doktor Kościoła. Pozostawił po sobie pisma teologiczno-dogmatyczne, asce- tyczne, homilie i listy. 53 Św. Jan Złotousty [Chryzostom] (ok. 350–407), patriarcha Konstantyno- pola. 54 Tertulian z Kartaginy ( Quintus Septimus Florus Tertulianus ; ok. 160 – ok. 225), wybitny apologeta i łaciński pisarz chrześcijański; z wykształcenia retor, filozof i prawnik. Zostało po nim 31 traktatów, z których najważniejsze to: Prze- ciwko poganom i Apologetyk , będące pierwszymi obronami chrześcijaństwa pisa- nymi w języku łacińskim.