Pisma-zebrane-Papczynski.indb

chrystus cierpicy 1144 powiadam, lichej i jednocześnie okrutnej. Lichej, bo cierniowej; okrutnej, bo ostrej i strasznie na głowę wbitej i wciśniętej. Jakaś z jerozolimskich panien młodych zapraszała kiedyś dziewczęta do oglądania koronacji Salomona, mówiąc: „Wynijdźcie i oglądajcie, córki Syjońskie, króla Salomona w koronie, którą go ukoronowała matka jego w dzień zrękowin jego i w dzień wesela serca jego” (Pnp 3, 11). Tu jest Ktoś większy niż Salomon, na którego koronację zaprasza nas Izydor 51 , mówiąc: „Wyjdźcie zobaczyć [...] cierniową koronę, którą włożyła Chrystusowi na głowę Synagoga” ( O męce , rozdz. 30). Obaj są koronowani w Jerozolimie: i Salomon, i Chrystus; lecz tamten uwieńczony koroną ze złota i jaśniejących kamieni, Ten przerażającą koroną z cierniowych kolców; tamten dla chwa- ły, Ten dla zniewagi; tamten przez ukochaną matkę, Ten przez jak najgorszą macochę Synagogę; tamten w dniu zaślubin, Ten w dniu zabójstwa; tamten w radości serca, Ten w wielkim zasmu- ceniu ducha. Ach! Kto wyjdzie oglądać tak smutne widowisko, tak żałosny i opłakany przepych. A jednak trzeba wyjść. Dlaczego? Abyśmy rozpoznali niebieskiego Salomona ukoronowanego naszymi grzechami. Jak to może się stać? Jest dla nas oczywiście jasne, że jedno i to samo było pochodzenie cierni i grzechów. Dlaczego Bóg przeklął ziemię, aby rodziła ciernie i osty, jeśli nie dlatego, że został bardzo ciężko obrażony tym grzechem pychy i buntu przez wspólnego naszego ojca Adama, a w Adamie przez nas wszystkich? Pychy, bo chcieliśmy być Bogami znającymi dobro i zło. Buntu, bo bardzo bezczelnie przekroczyliśmy przykazanie 51 Św. Izydor (ok. 560–636), biskup Sewilli w Hiszpanii, doktor Kościoła. Reorganizował Kościół hiszpański, którego rozkwit w VII stuleciu wywodzi się z tego „renesansu izydoriańskiego”. Jego spuścizna literacka obejmowała niemal encyklopedyczny zakres wiedzy.