Pisma-zebrane-Papczynski.indb

chrystus cierpicy 1128 5. Postępuję dalej na tej arenie Niebieskiego Herkulesa. Już był pojmany, już pojmanemu nakładano więzy, gdy Piotr, jak drugi Tezeusz, najgorętszy obrońca ukochanego Mistrza, pamiętając o przysiędze danej przy uczcie, by słowa poprzeć czynami, doby- wa z pochwy miecza z zamiarem rozgromienia żelazem nieprzy- jaciół. Dopada więc pierwszego z brzegu Malchusa (był to sługa kapłana), ucina ucho, które wzgardziło Boską nauką; powstrzy- muje bezczelność pozostałych napastników. Myślicie, że Jezus Chrystus pochwalił tę obronę siebie? Nawet jeszcze surowiej spojrzał na jakby niestosownego obrońcę i po- wiedział: „Włóż miecz twój do pochwy. Kielicha, który mi dał Ojciec, czyż go pić nie będę?” (J 18, 11). Gdy słyszę, jak mówi to Niebieski Król, przychodzi mi na myśl bohaterski czyn bardzo dzielnego Króla Polski i Węgier, Władysława III Jagiellończyka 31 , jak najbardziej odpowiedni dla naświetlenia czynu Pana. Otóż, Władysław za radą i w oparciu o autorytet Biskupa Rzymskiego, wobec którego posłuszeństwo uważał za rzecz najświętszą, łamiąc układ pokojowy zawarty z Turkami, ponownie wystąpił z wojną i wypowiedział ją łupież- com Europy. Wiele odebrał, nawet uwolnił całe królestwa, kil- kakrotnie zwyciężył w bitwie. Wreszcie sam sułtan, zebrawszy wszystkie siły całego Wschodu, przeprawiwszy się przez morze na okrętach kupców chrześcijańskich, co za wstyd! (powstrzy- muję się od wskazania narodu, którego byli ci kupcy) 32 , już w wą- wozach Kaukazu zatrzymał Władysława zmierzającego do Azji z pełnym zwycięstw wojskiem. Tu zawzięta walka; wycięci nie- przyjaciele i wszyscy jeźdźcy rzuceni do całkowicie bezładnej ucieczki; sułtana chroniła jedynie piechota (był to wtedy kwiat armii tureckiej, tzw. janczarowie 33 , wówczas już niezmiernie roz- 31 Władysław III Jagiellończyk (Warneńczyk), król Polski od 1434 i jednocześ- nie król węgierski od roku 1440. 32 Jan Długosz w swoich Rocznikach w XII księdze podaje, że uczynili to kupcy z Wenecji i Genui przekupieni pieniędzmi tureckimi. 33 Janczarowie, janczarzy — regularna, doborowa piechota turecka utworzo- na ok. roku 1330; początkowo janczarów rekrutowano z młodych chrześcijań- skich brańców i poddanych sułtana pochodzenia nietureckiego (zmuszanych do przyjęcia islamu), od XVI wieku także z Turków; w okresie największego zna-