Pisma-zebrane-Papczynski.indb

1113 chrystus cierpicy Same rogi Księżyca jaśnieją dwiema gwiazdami, ale środek zajmuje Strzała. Księżyc oznacza pobożny, mądry, dwie Gwiazdy charakter, Płomienne serce ukazuje prosta Strzała. Ponieważ tą potrójną cnotą błyszczy Wieniec, Biskup czyż nie może też potrójną błyszczeć? List dedykacyjny Z kryjówki mej pustelni wraz z Chrystusem cierpiącym wyszedł- szy ku światłu, natychmiast przyjazną dla błądzących adoruję gwiazdę, lecz na przedzie herbu znajduje się Twój księżyc, naj- jaśniejszy i najczcigodniejszy [Księże] Biskupie 4 . Dlatego na fir- mamencie Kościoła i sejmu polskiego umieszczony, by przewo- dził nocy. Obracają się w bardzo gęstym mroku nocnym, którzy odmawiają przyjęcia granicy prawdy i uczciwości. Dla nich Ty, najjaśniejszy i najczcigodniejszy [Księże] Biskupie, dostarczasz światła solidnej mądrości, autentycznej cnoty, życia nieskazitel- nego. Godnie urodzony w starodawnym i okrytym sławą Witwi- ckich rodzie, który chlubi się potrójną Gwiazdą rozpraszającą mroki. O, gdyby w Ciebie wszyscy, którzy powinni, zawsze uważ- nymi oczyma i jasnymi umysłami wpatrywali się, nie miałbyś 4 Stanisław Jan Witwicki (ok. 1630–1698), herbu Sas, biskup kolejno: kijow- ski, łucki, poznański; pisarz (teologia moralna i ascetyka). W początkach życia kapłańskiego był sekretarzem na dworze króla Jana Kazimierza; z czasem zo- stał regentem kancelarii królewskiej. W 1665 roku został członkiem kapituły gnieźnieńskiej, w 1671 został prepozytem infułatem kolegiaty w Ołyce, a w 1676 opatem komendatoryjnym w Płocku oraz kanonikiem warszawskim. W kance- larii królewskiej służył kolejno Janowi II Kazimierzowi, Michałowi Korybutowi i Janowi III Sobieskiemu. Ten ostatni w 1677 roku mianował go biskupem ki- jowskim. Gorliwie oddany sprawom diecezji, nie zrezygnował z zaangażowania w sprawy polityczne. W 1681 przeszedł na biskupstwo łuckie, gdzie podejmo- wał działania administracyjne w celu podniesienia poziomu duchowieństwa. W 1688 został przeniesiony na biskupstwo poznańskie. Zmarł w Warszwie, gdzie zwykle rezydował. Por. H. E. Wyczawski, Witwicki Jan Stanisław , w: Słow- nik Polskich Teologów Katolickich , t. 4, red. H. E. Wyczawski OFM, Warszawa 1983, s. 449-451 ( przyp. red. ).