Pisma-zebrane-Papczynski.indb

ukrzyowany mówca 1076 czy czegoś dokonasz? Dużo osiągnął i bardzo wiele dokonał. Albowiem otrzymał to, czego ledwie śmiał się spodziewać: od- zyskawszy komunię z Bogiem, „odszedł usprawiedliwiony do swego domu”. Usprawiedliwiony? Z jakiej racji? Święty Paulin 62 mówi: „Grzesznik ze skruszonym sercem, sam siebie oskarżający, zostaje przyjęty i otrzymuje przebaczenie wyznanych win” (List 18). To jest doskonałe usprawiedliwienie, odpuszczenie grze- chów, powrót Boga do serca pokutnika. Jakaż wielka jest moc bardzo pokornej modlitwy, która tego dokonuje! Święty Marek, drugi ewangelista, twierdzi, że nasz Zbawiciel swą mocą wypędził siedem duchów z tej kobiety, „która była w mieście grzesznicą” (Łk 7, 37). Czy była istota bardziej nie- szczęśliwa niż ta dusza opuszczona przez Boga i za Jego przy- zwoleniem zamieszkana przez tylu i tak okrutnych katów (mam na myśli wady)? Ten zaś, co przyszedł zbawić nie sprawiedli- wych, ale grzeszników, tę opętaną nieszczęśliwą kobietę nie tylko uwolnił [od grzechów], lecz oprócz tego wyniósł do takiego stop- nia świętości i czci, że trudno określić, które dzieło wszechmocy i dobroci Boga było wspanialsze: czy stworzenie świata i wszyst- kich rzeczy, czy nawrócenie Magdaleny? Jeśli chcesz wiedzieć, co wyjednało u Odkupiciela rodzaju ludzkiego ową łaskę dla tej bardzo wielkiej grzesznicy, zajrzyj do Ewangelii św. Łukasza i księcia nauczycieli, Augustyna, a do- wiesz się. Święty Łukasz właśnie opowiada, że ta bardzo osławio- na kobieta opanowana przez siedmiu demonów z wielką śmia- łością wtargnęła do domu pewnego faryzeusza, gdy Chrystus był tam na wieczerzy. Upadła do stóp Jezusa i nie tylko obfitym deszczem łez je zrosiła, ale także umyła; umyte – drogocennym płynem oblała; oblane – szczególną ozdobą swej głowy, a miano- wicie, jasnymi puklami włosów wytarła. Dlatego uwolniona od wewnętrznych katów, usłyszała z ust Bożych te najmilsze słowa, 62 Św. Paulin z Noli (353–431). Wstąpił na drogę kariery państwowej. O praw- dach wiary pouczył go św. Ambroży. Pojął za żonę hiszpańską chrześcijankę i przyjął chrzest. Po śmierci syna oboje małżonkowie zdecydowali się na pełną wstrzemięźliwość. W 394 roku został wyświęcony na kapłana, a w 411 konsekro- wany na biskupa. Pozostawił wiele listów i poezji.