Pisma-zebrane-Papczynski.indb

8 przedmowa ła z tego Szwecja, która za rządów Karola Gustawa, pragnącego zapewnić sobie udział w rozbiorze, napadła na Rzeczpospolitą. Zwycięska obrona Jasnej Góry wzmocniła jednak zaufanie naro- du we własne siły. W Tyszowcach, w końcu grudnia 1655 roku, konfederaci powołali wszystkie stany pod broń, podkreślając motywy religijne tej walki, zwłaszcza potrzebę obrony wiary ka- tolickiej przed wrogiem. Na czele konfederacji stanął król Jan Kazimierz, który w katedrze lwowskiej, 1 kwietnia 1656 roku, złożył uroczyste ślubowanie szerzenia czci Maryi oraz troski o uciskanych i uciemiężonych. Wydarzenie obserwował młody Stanisław Papczyński, który przebywał u pijarów w Podolińcu. Za panowania króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego – panował w latach 1668–1673 – Rzeczpospolita znów poniosła pewne straty na terenach wschodnich, tracąc na rzecz Turcji Podole i Ukrainę. W 1673 roku hetman koronny Jan Sobieski odniósł zwycięstwo nad armią turecką pod Chocimiem. W tym samym roku zostało zatwierdzone przez biskupa nowe zgroma- dzenie zakonne – Zakon Księży Marianów, z siedzibą w Puszczy Korabiewskiej. Za rządów Jana III Sobieskiego (1674–1696), którego spo- wiednikiem – zdaniem niektórych biografów – był o. Stanisław Papczyński, ziemie Rzeczypospolitej zostały uwolnione od na- jeźdźców. Jednak liczne walki uniemożliwiły monarsze prace nad projektami reform w kraju, jak też realizację już przygoto- wanych. Odsiecz wiedeńska w 1683 roku, jak i plany wyrwania krajów nad dolnym Dunajem spod jarzma tureckiego oraz pa- nowania Habsburgów miały zapewnić pokój w tej części Europy. Pomimo zewnętrznych i wewnętrznych niepokojów, w jakich przypadło żyć naszemu Zakonodawcy, nie zrywał on z pisaniem dzieł, w których wyrażał swe przemyślenia związane z rozwojem życia duchowego. Przez swoje pisma o. Papczyński wytyczył drogę osiągania do- skonałości od momentu nawrócenia aż po mistyczne zjednocze- nie z Bogiem. W świetle jego dzieł odkrywamy wielkość Bożego powołania, jak i godność człowieka – «mistycznej świątyni».