360 siaj powiedzieć naszej wspólnocie i całemu Kościołowi. Jeśli Bóg teraz przewidział beatyfi kację o. Papczyńskiego, zatem wolno nam wierzyć, że jest to postać szczególnie ważna i aktualna dla naszych czasów. Czym jest beatyfikacja? Przez wyniesienie kogoś na ołtarze Kościół ogłasza, że w życiu tego człowieka wypełniła się Ewangelia Jezusa Chrystusa; że było ono dotknięte i przemienione obecnością żywego Boga. Beatyfi kacja jest zatem nie tyle uhonorowaniem samego człowieka, który dostępuje wyniesienia na ołtarze, ile raczej uczczeniem samego Jezusa Chrystusa, który w życiu tej osoby ukazał moc swojej własnej świętości. Dlatego każda beatyfi kacja czy kanonizacja to znak, że Jezus Chrystus żyje i działa w swoich wiernych. Nie oznacza to, że mamy patrzeć na błogosławionych i świętych jako na osoby nadzwyczajne, bo gdyby tak było, mielibyśmy prawo powiedzieć, że świętość jest przywilejem zastrzeżonym tylko dla bardzo nielicznych ludzi, szczególnie wybranych. Tymczasem świętość jest w pewnym sensie „normalnym” powołaniem chrześcijanina. Być świętym, to wypełnić swoje chrześcijańskie powołanie. Dlatego, jak mówi księga Apokalipsy św. Jana Apostoła, święci to wielki tłum, którego nikt nie może policzyć (por. Ap 7,9). Spośród tej ogromnej rzeszy niektórzy, przez akt beatyfi kacji lub kanonizacji, są ukazani jako szczególni świadkowie wiary, mogący inspirować nas, żyjących na ziemi, i pociągać nas ku Bogu. Ewangelia Jezusa w życiu o. Stanisława W jaki sposób w życiu o. Stanisława objawiła się świętość Jezusa Chrystusa? Widzimy w nim człowieka mocnego nie swoją, ludzką mocą, ale przede wszystkim wiarą. Główną siłą napędową jego życia stało się szukanie i pełnienie woli Boga na wzór słów Jezusa: „Przyszedłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał” (por. J 6,38). Szukanie woli Bożej nie pozwalało mu zadowolić się perspektywą spokojnego i ustabilizowanego życia w domu rodzinnym, lecz kazało mu dążyć do całkowitego poświęcenia się Bogu w życiu zakonnym, w którym widział najdoskonalszą formę realizowania Ewangelii. Wstąpiwszy do zakonu pijarów, o. Stanisław odznaczał się wielką gorliwością i ścisłym przestrzeganiem reguł życia zakonnego. Z wielką powagą traktował swoje życie i sprawę oddania się Bogu. W ten sposób wypełniał pierwsze i największe przykazanie: „Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił” (Pwt 6,5). Jego bezkompromisowość w sprawach odnoszących się do Boga oraz do życia zakonnego przysporzyła mu
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==