337 Zgoda Niepokalanej Dziewicy Maryi na wolę Bożą i Jej rezygnacja z własnej woli, otwarła Bogu dostęp do ludzkiego serca i sprawiła, że stał się On człowiekiem. Zgoda twoja – taka sama – przygotuje i otworzy Bogu drogę do twojego serca. Dlatego też poddaję Ci, Boże, wszystkie moje zmysły, oddaję serce: rządź nimi, bym przez prawdziwą rezygnację zdobył prawdziwe i wolne panowanie ducha. Serce moje jest gotowe dla Ciebie. Niech się dzieje Twoja wola. Oto jestem Twoim sługą, co chcesz, abym czynił? Rozważanie 26 Czytać i rozważać słowo Boże Jednym ze sposobów modlitwy, który szczególnie podoba się Bogu, a człowiekowi przynosi wielki pożytek, jest modlitewne czytanie Pisma św., połączone z rozważaniem. Ojciec Stanisław Papczyński, o którym opowiadają tegoroczne rozważania podczas naszych nabożeństw, bardzo lubił ten rodzaj modlitwy i często go praktykował. Niektóre zaś swoje rozważania zapisywał, dzięki czemu możemy dziś skorzystać z jego duchowego doświadczenia. Posłuchajmy jednej z takich medytacji o powołaniu celnika Mateusza, napisanej na podstawie relacji samego Mateusza, którego Jezus powołał na Apostoła. Jest to następujący fragment: „ Odchodząc stamtąd, Jezus ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: »Pójdź za Mną!« A on wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i zasiadło wraz z Jezusem i Jego uczniami” (Mt 9, 9-10). Ojciec Papczyński tak rozważa słowo Boże: 1. „Jezus ujrzał człowieka siedzącego w komorze celnej” (Mt 9,9). Rozważ, że używając słowa „człowiek”, święty Mateusz chciał podkreślić swoją znikomość. Podczas gdy inni nazywali go celnikiem, on nazwał się tylko człowiekiem, bo wiedział, że ten, kto jest człowiekiem, jest też grzesznikiem. Nie chciał się zaliczać do tych, którym powiedziano: „Bogami jesteście i synami Najwyższego wszyscy” (Ps 81,6). Ponadto, dlatego tylko nazywano go celnikiem, że kierował urzędem celnym i od Żydów pobierał podatki oraz opłaty celne, do których oni jako naród wybrany nie czuli się zobowiązani. Ach, jakim grzesznikiem ty musiałbyś się nazwać, gdyby cały świat dowiedział się o twoich grzechach, które teraz są wiadome tylko Bogu. Proś więc Jezusa, aby w dobroci swojej wejrzał na ciebie i oczyścił cię z ukrytych twoich grzechów. 2. „Rzekł do niego: »Pójdź za mną«” (Mt 9,9). Weź pod uwagę to, że świadectwem prawdziwego nawrócenia się jest rzeczywiste naśladowanie Chrystusa. Judasz nie nawrócił się, ponieważ choć poszedł za
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==