197 7. Aby jak najlepiej ukazać wielkość przywileju Niepokalanego Poczęcia i uczcić Matkę Bożą, która go dostąpiła, o. Papczyński występuje nie tylko w roli teologa, ale także w roli poety i mówcy głoszącego triumf Maryi. Okazją do tego była wydana w 1669 r. książka D. Kochanowskiego pt. Novus Asserendae Immaculatae Conceptionis Deiparae Virginis Modus. Ponieważ, zdaniem o. Papczyńskiego, zawierała ona nowy i przekonywający argument za prawdą o Niepokalanym Poczęciu, skorzystał z okazji, by zamieścić w niej swój podniosły utwór pt. Triumphus. Głosi w nim triumf Dziewicy bez zmazy poczętej, która gniecie stopą jęczący łeb piekielnego węża. Mógł on swoją trucizną zatruć pierwszych rodziców, ale nie zdołał skazić swym tchnieniem Wielkiej Bogarodzicy Dziewicy. Wszyscy zrodzeni z Adama rodzą się jako synowie gniewu, ale wina, która skalała cały rodzaj ludzki, jest całkowicie nieobecna w Dziewicy, która narodziła się jako Dziewica Łaski. Została Ona poczęta wbrew porządkowi natury, jak i Ona sama poczęła Boga. Ojciec Stanisław Papczyński odkrył w tajemnicy Niepokalanego Poczęcia klucz do zrozumienia wielkości człowieka oraz pobudkę do pracy nad leczeniem ran ówczesnego społeczeństwa po okresie nieszczęsnych wojen, epidemii i zepsucia moralnego. Stąd zalecając członkom swego zakonu troskę o „większy wzrost chwały Bożej i o własne zbawienie”, dodaje: „Byście jednak bezczynnie w Winnicy Pańskiej nie stali, szerzyć będziecie cześć Niepokalanego Poczęcia Bogurodzicy Dziewicy w miarę waszych sił oraz z największym wysiłkiem, pobożnością i żarliwością wspierać modlitwą dusze wiernych zmarłych poddanych karom czyśćcowym, zwłaszcza żołnierzy i ofi ar zarazy” oraz „pokornie wspomagać proboszczów w działalności duszpasterskiej” (NV, 6). Maryja w tajemnicach Jej życia 1. Swoje kazanie wygłoszone wkrótce po święceniach kapłańskich do sodalisów mariańskich w Rzeszowie o. Stanisław zakończył słowami św. Ambrożego, który w sposób przejmujący wzywa do naśladowania cnót Maryi: „Niech będzie dla was jak w obrazie przedstawione dziewictwo i życie Błogosławionej Maryi, z której, jak w zwierciadle, promieniuje wspaniałość czystości i odbicie cnoty. Tu jak w pierwowzorze wyrażone przykłady rzetelności pokazują, co powinniście poprawić, czego unikać. Najważniejszy zapał do uczenia się daje znakomitość Nauczyciela; a co jest znakomitszego od Bożej Matki? Co jest bardziej błyszczące od Tej, którą Jasność wybrała? Co jest czystsze od Tej, która zrodziła ciało bez obcowania z ciałem? Taką była Maryja, że Jej jedynej życie jest szkołą dla wszystkich. Jeśli więc sprawca tego dzieła [tzn. Maryja] podoba się, doświadczmy tego dzieła, tak
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==