169 szym, najwspanialszym dziełem Bożym jest człowiek. Widocznie, za życia Sługi Bożego Stanisława sprawa ta również poszła w niepamięć, bo rozpoczął on walkę o sprawiedliwość, zarówno dla Narodu, jak i dla każdego człowieka. Walka ta nie skończyła się do dnia dzisiejszego. Sami widzicie, że i dzisiaj trzeba o tym mówić, bo człowiek po wielu najrozmaitszych nieudanych próbach zwątpił już w sprawiedliwość na ziemi. Dzieci Najmilsze! Istotnie, jeżeli nie będziemy pamiętali, kim jest człowiek i jak wysoką ma godność, jeżeli zapomnimy, że jest umiłowanym dziecięciem Bożym, pozostającym nieustannie pod Bożą opieką w drodze na łono Ojca, to sprawiedliwości na świecie nie będzie! Dlatego też pierwszym kamieniem węgielnym budowania sprawiedliwości na świecie jest zrozumienie, kim jest człowiek i jak wielka jest jego godność. Stąd płynie konieczność uszanowania tej godności i przyznanie człowiekowi zasadniczych praw, które otrzymał od samego Boga, a więc prawa do prawdy, sprawiedliwości, miłości, szacunku i wolności, jak o tym pięknie mówił zmarły przed rokiem Ojciec Święty Jan XXIII. To jest fundament budowania sprawiedliwości! Gdy człowiek będzie uszanowany, gdy wszyscy – my tu obecni, i ci, co nami rządzą – będą pamiętać, że człowiek jest dziecięciem Bożym i ma prawa nadane przez samego Boga, wtedy można będzie pokusić się o budowanie sprawiedliwości na świecie, wierząc, że da się ją osiągnąć. Dla poszanowania godności człowieka ważną jest rzeczą pamięć na jego wieczne przeznaczenie. Pamięć na to, że człowiek, chociażby i umarł, żyć będzie; że wszystko przemija, a człowiek zostaje; że najwyższe nawet kominy fabryczne zwalą się, a najmniejsze dzieciątko, które umrze w dłoniach swej matki i będzie złożone do ziemi, zmartwychwstanie, bo wskrzesi je Ojciec Niebieski w dniu ostatecznym. Ta prawda musi się przebijać przez ziemię i ukazywać nam niebo. Warunkiem sprawiedliwości na świecie jest wiara w niekończące się wieczne życie człowieka. Stąd wzywanie do modlitwy za zmarłych, które Ojciec Stanisław Papczyński uczynił programem swojego życia i swojego zakonu, jest zarazem przypomnieniem, że człowiek, którego oddajemy ziemi, nie umiera, ale żyć będzie wiecznie. Trzecie wskazanie – poznanie prawd Bożych. A oto trzecie wskazanie. Jednym z zasadniczych punktów posłannictwa Zgromadzenia Księży Marianów jest nauczanie prawd wiary, katechizmu, religii. Tak uczył przed trzema wiekami Sługa Boży Stanisław. I dzisiaj w Polsce Biskupi, i kapłani, uważają to za swoje najważniejsze zadanie. Przecież o niczym tak dużo nie mówimy, jak o tym, by uczyć prawd wiary! Ile listów Biskupi polscy kierują od Was, Rodzice, ile upomnień kierują do młodzieży! Pamiętajcie, że aby Boga ukochać, trzeba Go poznać. Szczególnie do Was, Młodzieży, Kościół zwraca się z programem, zawartym w trzech zdaniach: poznać Chrystusa, umiłować Chrystusa, wyznać Chrystusa. Jest to program dla Ciebie – Młodzieży, na czasy dzisiejsze, byś była wierną
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==